Joris Luyendijk is journalist en onder andere auteur van het boek “het zijn net mensen” (over journalistiek en beeldvorming in/over het Midden Oosten). Zijn talent is dat hij werelden die voor een buitenstaander heel ondoorzichtig zijn op een hele toegankelijke en verhelderende manier uiteen kan rafelen. Op dit moment houdt hij voor The Guardian een blog bij over de financiële sector in Londen. Ook hier komt zijn talent weer boven drijven:
We hebben dertig jaar geld geleend, dat geld hebben we uitgegeven, en dat noemden we economische groei. Dat is nu voorbij, en we beseffen dat we minder rijk zijn dan we dachten. Om te beginnen was het geleend geld, maar nu moeten we het ook nog eens terugbetalen: we zijn dus helemáál niet zo rijk als we dachten. Maar welke politicus wil dat verhaal brengen?
Veel duidelijker over de oorzaak en gevolg van de financiële crisis heb ik nog niet veel gelezen. Beangstigend is ook het vervolg van deze crisis wat Joris Luyendijk voorziet:
Er valt een scenario te voorzien dat íémand de schuld hiervan zal krijgen. In dat opzicht zou ik een alarmbelletje willen luiden: er gaat vast weer antisemitisme komen. Dat kan ik me heel goed voorstellen: ‘De Joodse bankiers hebben ons geld weggemaakt!’ Als je in de reacties op de Guardian-site elke ‘bankier’ vervangt door een ‘Jood’, dan zie je de stereotypen zo weer allemaal bij elkaar staan: ontwortelde, cynische lui die eropuit zijn ons uit te buiten, te vernietigen.
Als mensen echt gaan ontdekken dat ze dertig, veertig jaar lang gewerkt hebben voor een pensioen dat er niet meer is, dat hun huis niet zo veel waard is als ze in volle huizenboomgeloofd hebben, denk je dat ze zich dan vragen zullen stellen bij hun eigen gedrag? Nee, ik loop hier nu al bijna veertig jaar rond op aarde, en ik weet dat ze liever zullen roepen dat een ander het heeft gedaan. Iemand zal de schuld krijgen. (bron)
Ik denk dat ‘ie wel een punt heeft. Pretty scary if you ask me…
.
.