Hoe touroperator OAD iets sufs als innovatief weet te presenteren

Papieren reisgidsen… ze bestaan nog. Dat verbaast me niet. Maar wat me wel verbaast is dat die gidsen nog steeds vergezeld gaan van een papieren prijsbijlage. Touroperator OAD heeft nu eindelijk ingezien dat dat toch wel een beetje suf is. In plaats van de papieren bijlage kunnen medewerkers in de reisbureau’s nu de prijzen online opzoeken. Jaja, OAD vindt het zelf ook nogal innovatief:

Het zal even wennen zijn. Je breekt met een eeuwenoud fenomeen (…)  We zijn vooruitstrevend bezig in een traditionele omgeving. Ik zie dat onze collega’s ook volgen. 

Tjongejonge… Je prijzen online zetten. Ze durven hoor, die jongens van OAD.
Maar misschien is het wel te makkelijk om OAD belachelijk te maken. Het echt conservatieve denken zit natuurlijk bij de reisbureau’s. Daar kan OAD ook weinig aan doen. Maar het is zonder meer knap dat OAD iets sufs (wat ze al jaren geleden hadden moeten doen) nu toch als innovatief en vooruitstrevend weet te presenteren.

Lonely Planet gids als iPhone App

Lonely Planet gaat haar reisgidsen publiceren als iPhone App. Op het eerste gezicht logisch, maar is qua inkomstenstroom wel zo’n slimme strategie?

Lonely Planet gaat haar reisgidsen publiceren als iPhone App. Op zich een logische move, alle printmedia lijken richting online te verschuiven, dus waarom zou dat voor reisgidsen anders zijn. Bovendien heeft mobiel digitaal nog een heel scala aan extra mogelijkheden (location based informatie verschaffing, connecten met andere reizigers etc.).
Maar toch… Is het wel echt een slimme strategie?

  • Mensen zijn gewend aan “digitaal is gratis”. Misschien is dat voor dit soort content anders, maar als mensen al gaan betalen voor deze digitale content vraag ik me af of ze bereid zijn om dezelfde bedragen neer te tellen als voor de ‘papieren’ gidsen.
  • En… hoe snel gaan mensen overstappen op zo’n iPhone App. Tuurlijk heb je de digitale voorhoede die het fantastisch vindt, maar ik denk dat onderschat wordt hoe groot de groep “laggards” is. Die laggards vinden de papieren gids wel best en hoeven helemaal niet zo nodig alles digitaal te doen. Full focus om digitaal gaat voor Lonely Planet dan toch pijn doen (aangezien ik denk dat de laggards verruit het grootste deel van het klantenbestand is).