7 lessen die je leert uit het design van de iPhone


Iedereen die een iPhone heeft is het er over eens dat het een fantastisch apparaat is. Maar het is nog best lastig om goed te beschrijven wàt er nou precies zou fantastisch aan deze telefoon is.

“When you get right down to it, the device doesn’t even have that many new features—it’s not like Steve Jobs invented voicemail, or text messaging, or conference calling, or mobile Web browsing….”

De features van de iPhone zijn namelijk niet heel bijzonder:

  • Je kunt er mee bellen & sms-en (niet bepaald spectaculair voor een telefoon 🙂
  • Er zit een 3 megapixel camera op (de eerste de beste Samsung of Nokia zit tegenwoordig op iets van 5 megapixel)
  • Je kunt er mee internetten (kan op iedere smartphone)
  • Er zijn applicaties beschikbaar die het surfen makkelijker maken (zijn er ook voor heel andere toestellen/systemen)

Wat maakt de iPhone dan wel bijzonder?
De makers van de iPhone hebben ingezien dat wanneer aan de basis behoeftes wordt voldaan, de features niet meer zo belangrijk zijn. Het gaat er niet zo zeer om dat je er iets “nieuws” mee kunt doen, als wel dat “wat” we er mee (bellen, berichten versturen, surfen) gemakkelijker, fijner en sneller gaat. Of zoals Don Norman het zegt:

“When technology delivers basic needs, user experience dominates”

En aan die “user experience” hebben de makers van de iPhone ontzettend veel aandacht aan besteed. En dat merk je doordat het iPhone gewoon heel fijn is om te gebruiken. De interface is super soepel. Alles voelt -anders dan bij andere telefoons- heel natuurlijk & intuitief aan.
De 7 Lessen uit het design van de iPhone
Stephen Anderson maakte bovenstaande presentatie. Hij destilleerde 7 lessen die je kunt leren uit het design van de iPhone. Voor het gemak zet ik ze hieronder neer in het Engels:

  1. Place better ‘experiences’ ahead of more features: Steve Jobs didn’t add more features  just noticed that things like voicemail, text messaging, conference calling, or mobile Web browsing were broken, and he fixed them.
  2. Start with actual experiences: Cell phones do all skinds:of stuff -calling, text messaging, web browsing, contact management, music playback, photos and video— but they do it very badly, by forcing you to press lots of experiences. tiny buttons, navigate diverse heterogeneous interfaces and squint at a tiny screen. “Everybody hates their phone,” Jobs says, “and that’s not a good thing. And there’s an opportunity there.”
  3. Solve the real problems: “Your phone’s got feet on,” he says, not Solve the real unkindly. “Why would anybody put feet on a phone?” Ive has the answer, of course: “It problems. raises the speaker on the back off the table. But the right solution is to put the speaker in the right place in the first place. That’s why our speaker isn’t on the bottom, so you can have it on the table, and you don’t need feet.” Sure enough, no feet toe the iPhone’s smooth lines.
  4. Play to think: The iPhone developed the way a lot of cool things do: with a false start. A few years ago Jobs noticed how many development dollars were being spent… on tablet PCs. …so he had Apple engineers noodle around with a tablet PC. When they showed him the touchscreen they came up with, he got excited. So excited he forgot all about tablet computers.
  5. Treat interfaces like conversations: When you need to dial, it shows you a keypad; when you need interfaces like other buttons, the screen serves them up. When you want to watch conversations. a video, the buttons disappear. Suddenly, the interface isn’t fixed and rigid, it’s fluid and molten. Software replaces hardware.
  6. Lead with a vision: Jobs demanded special treatment from a service partner, Cingular, and he got it. He even forced Cingular to re-engineer its infrastructure to handle the iPhone’s unique voicemail scheme. “They broke all their typical process rules to make it happen,” says Tony Fadell, who heads Apple’s iPod division. “They were infected by this product, and they were like, we’ve gotta do this!”
  7. Obsess on the details: Apple also places an inordinate emphasis on interface design. It sweats the cosmetic details that don’t seem very important until you really sweat them. “I actually have a photographer’s loupe that I use to look to details. make sure every pixel is right,” says Scott Forstall, Apple’s head of Platform Experience (whatever that is). “We will argue over literally a single pixel.” As a result, when you swipe your finger across the screen to unlock the iPhone, you’re not just accessing a system of nested menus, you’re entering a tiny universe, where data exist as bouncy, gemlike, animated objects that behave according to consistent rules of virtual physics.

Geen praktische handvatten, maar bedoeld als inspiratie
Bovenstaande lessen hebben natuurlijk sterk betrekking op de manier zoals Apple werkt. En ik kan me voorstellen dat je deze lessen niet zo één, twee, drie kan doortrekken naar de ontwikkeling van je eigen website of applicatie. Ze zijn daarom ook niet zo zeer bedoeld als praktische handvatten, als wel ter inspiratie om op een andere manier naar het hele proces te kijken.
Centrale les schema_where_technology_delivers_basic_needs_Don_NormanSchema: “When technology delivers basic needs, user experience dominates” – Don Norman
De centrale les die je er wat mij betreft uit kunt halen is: “doe hetgeen wat je moet doen ontzettend goed, en besteed niet te veel aandacht aan de rest”.
Goed genoeg is goed genoeg. Het toevoegen van allerlei geavanceerde mogelijkheden heeft op een bepaald punt gewoon niet meer zo heel veel zin, en dan gaat het veel meer om zaken als gebruiksgemak en esthetiek. Het bovenstaande schema van Don Norman legt dit principe mooi uit.
Apple heeft dit principe heel goed begrepen en dat is dus precies wat ze toegepast hebben met het ontwikkelen van met de iPhone. En dat is waarom deze telefoon (ondanks het ontbreken van spectaculaire features) zo’n groot succes is geworden. En deze centrale les kun je natuurlijk wèl prima toepassen op je eigen website etc.

Wat betekent mobiel internet voor het businessmodel van Google?

Ik heb sinds kort een iPhone… (ja, ik weet het: ik ben een enorme laggard, maar beter laat dan nooit). Zoals iedereen die net een iPhone heeft gekregen ben ook ik in deze eerste dagen helemaal in de ban van het uitproberen van iPhone Apps.
Door die iPhone & iPhone Apps zat ik me ineens af te vragen wat de opkomst van mobiel internet (en mobiele apps) betekenen voor het businessmodel van Google op de lange termijn. Kunnen advertentievormen als Google Adwords & Google Adsense ook mobiel worden toegepast? Of gaat het uiteindelijke allemaal om betaalde applicaties voor mobiel?
Mobiel niet meer “search-driven”
Een van de belangrijkste veranderingen wanneer je gebruik gaat maken van internet op je mobiel is dat het stukken minder  “search driven” is. Je zoekt veel minder, omdat voor bijna alles wat je wilt doen een apart programmatje beschikbaar is. Je gaat daardoor nog taakgerichter te werk. Denk er maar eens even over na:

  • Vraag: wanneer ga je zoeken?
  • Antwoord: als je niet weet waar je iets kunt vinden.

We weten voor steeds meer dingen al wel waar je het kunt vinden. Je gaat dan niet meer zoeken bij Google, maar rechtstreeks naar de plek waar je verwacht die antwoorden te kunnen vinden:

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Applicaties op je mobiel zullen deze ontwikkeling alleen nog maar versterken. Dankzij de Apps wordt het immers nog makkelijker om rechtstreeks naar de “plek van antwoord te gaan”.
Google wil Apps in de browser
De browser krijgt door de applicaties een onderschikte rol. Dat is slecht nieuws voor Google, want het is immers de browser waar Google zijn advertenties (Adwords & Adsense) kwijt kan. Eind juli schreef ik een blogpost met de titel: “Apple’s App Store: Google gelooft er niet in“. Het is misschien niet zo zeer een kwestie van niet geloven als wel  “niet blij mee zijn” (Apple heeft  met meer dan 65.000 apps en meer dan 1,5 miljard downloads het gelijk volgens mij wel aan haar zijde).


Volgens Google ligt de toekomst in programma’s die via een platform/toestel onafhankelijke browser draaien. Dat zorgt (volgens Google) voor een groter bereik  & lagere ontwikkelkosten voor de App Developers. En het grote voordeel voor Google is natuurlijk dat ze hun Adwords & Adsense advertenties kwijt kunnen in de browser (in tegenstelling tot bij de huidige Apps van Apple’s Appstore).
Wat betekenen mobiele applicaties voor het businessmodel van Google?
Stel dat het Google lukt om een verandering teweeg te brengen en alle Apps in de browser gaan draaien. Ik vraag me af of dat genoeg is om het businessmodel wat Google nu heeft ook toe te kunnen passen op mobiel.

  • Eerder had ik al vast gesteld dat mobiel internet stukken minder “search driven” is. Dat betekent dat Google’s huidige cashcow (Adwords) niet veel te zoeken heeft op mobiel.
  • Daarnaast ben je bij internet op je mobiel nog taakgerichter bezig dan wanneer je internet op je laptop of PC. Daardoor laat je je nog minder afleiden door advertenties rondom de content en dat zou betekenen dat ook Google Adsense weinig te zoeken heeft op mobiel.

Zou paid content (als in: betaalde apps) dan toch the way to go zijn? En kan Google de voorsprong van Apple’s App Store nog inhalen?

Apple's App Store: Google gelooft er niet in

Google gelooft niet in mobiele downloadwinkels zoals Apple’s App Store. Opmerkelijk, want Apple maakte onlangs bekend dat ze de grens van 1,5 miljard(!) app downloads zijn gepasseerd… Hoezo is dit geen succes zou je zeggen? Maar ja, als Google een uitspraak doet over hun strategische koers is het altijd interessant om toch even goed te kijken of ze niet ergens een punt hebben. Apple houdt vast aan het één platform model (alleen Apps voor de iPhone), terwijl Google denkt dat mobiele applicaties straks via platform/toestel onafhankelijke browsers gaan draaien.

Altijd interessant wanneer twee giganten het qua strategie niet met elkaar eens zijn. Vooral wanneer het twee uitermate succesvolle bedrijven als Google & Apple zijn.
Google gelooft niet in mobiele downloadwinkels zoals Apple’s App Store. Opmerkelijk, want Apple maakte onlangs bekend dat ze de grens van 1,5 miljard(!) app downloads zijn gepasseerd… Hoezo is dit geen succes zou je zeggen? Maar ja, als Google een uitspraak doet over hun strategische koers is het altijd interessant om toch even goed te kijken of ze niet ergens een punt hebben. Apple houdt vast aan het één platform model (alleen Apps voor de iPhone), terwijl Google denkt dat mobiele applicaties straks via platform/toestel onafhankelijke browsers gaan draaien.
Lang artikel alert… 🙂
Apple’s App Store
De App Store is de “winkel” van Apple waar applicaties voor de iPhone en iPod Touch gekocht kunnen worden. Veel Apps zijn gratis te downloaden, maar voor een deel van de applicaties (vaak de wat meer geavanceerde) moet betaald worden. De bedragen die hiervoor gevraagd worden zijn meestal niet hoger dan een paar euro. Er zijn echter ook duurdere applicaties te vinden zoals de cityguides van Loneley Planet die meer dan 10 euro kosten.
Het lanceren van de App Store is een gouden greep geweest voor Apple. Ze slaan namelijk twee vliegen in één klap doordat ze er enerzijds geld mee verdienen, en anderzijds ze er een enorm concurrentievoodeel mee behalen ten opzichte van andere fabrikanten van smartphones. In de App Store zijn inmiddels meer dan 65.000 applicaties beschikbaar die samen meer dan 1,5 miljard app keer gedownload zijn. Dat is nog maar moeilijk in te halen concurrentievoordeel voor de Nokia’s, Samsungs, HTC’s (en Google’s) van deze wereld.
Het slimme aan de App Store van Apple is dat ze het businessmodel van aggereren, selecteren en ordenen toepassen. Apple ontwikkelt zelf geen Apps, maar dat doen duizenden onafhankelijke developers. Het enige wat Apple doet is de applicaties bij elkaar brengen in de App Store en ze ontsluiten naar de consument. De distributiekosten voor het ontsluiten van deze digitale content zijn natuurlijk nihil, maar toch ontvangt Apple maar liefst 30% van de omzet die iedere App maakt. Weinig inspanning, en toch dikke vette kassa voor Apple!
Hoe Google de App Store business ziet
Uiteraard wil Google ook wel een graantje meepikken van het succes van Apple. Maar Google ziet de toekomst van mobiele apps op een andere manier dan Apple. In het geval van de App Store zijn alle applicaties speciaal ontwikkelt voor de iPhone. Zo’n programma kun je dus niet draaien op een Blackberry, HTC, Nokia, Samsung of noem maar op. Wanneer App developers gebruikers van dat soort toestellen willen bereiken moeten ze hun hele programma dus herschrijven. Google meent dat dat een ondoenlijk proces is en daarom ook geen toekomst heeft. Volgens Google ligt de toekomst in programma’s die via een (platform/toestel onafhankelijke) browser draaien. Dat zorgt voor een groter bereik (lees: meer klanten) & lagere ontwikkelkosten voor de App Developers. Volgens Google zijn dat de twee belangrijkste redenen waarom developers uiteindelijk applicaties voor de browser gaan ontwikkelen in plaats van alleen voor de iPhone.
Who’s right?
Apple heeft zijn gelijk eigenlijk al bewezen. Meer dan 65.000 Apps, en ruim 1,5 miljard downloads in iets meer dan een jaar tijd is tenslotte niet niks. Aan de andere kant is het gesloten distributie model van Apple wel een manco. Ik heb geen cijfers van het aandeel iPhones op het totaal van mobiele telefoons, maar ik durf wel te schatten dat het lager is dan 10%. Dat betekent dat het App Store model van Apple (alleen voor iPhone) die andere 90% mobiele telefoons links laat liggen. En dat is precies waar Google op gaat mikken. Als ze dat gaat lukken zijn ze de koning.
De crux zit ’em in de vraag of Google in staat is om de browser zo snel te laten innoveren dat je er net zo’n geavanceerde & slicke applicaties voor kunt ontwikkelen als voor de iPhone. Uiteindelijk zal ze dat waarschijnlijk nog wel lukken, maar ik denk niet dat Google het ‘alleenrecht’ kan behouden op de distributie van die applicaties zoals Apple dat wel heeft. 
Qua visie op de toekomst denk ik dat Google gelijk gaat krijgen, maar businesswise heeft Apple nu al beter voor elkaar dan Google het ooit zal kunnen organiseren. Ik zeg: thumbs up voor Apple!

Lonely Planet gids als iPhone App

Lonely Planet gaat haar reisgidsen publiceren als iPhone App. Op het eerste gezicht logisch, maar is qua inkomstenstroom wel zo’n slimme strategie?

Lonely Planet gaat haar reisgidsen publiceren als iPhone App. Op zich een logische move, alle printmedia lijken richting online te verschuiven, dus waarom zou dat voor reisgidsen anders zijn. Bovendien heeft mobiel digitaal nog een heel scala aan extra mogelijkheden (location based informatie verschaffing, connecten met andere reizigers etc.).
Maar toch… Is het wel echt een slimme strategie?

  • Mensen zijn gewend aan “digitaal is gratis”. Misschien is dat voor dit soort content anders, maar als mensen al gaan betalen voor deze digitale content vraag ik me af of ze bereid zijn om dezelfde bedragen neer te tellen als voor de ‘papieren’ gidsen.
  • En… hoe snel gaan mensen overstappen op zo’n iPhone App. Tuurlijk heb je de digitale voorhoede die het fantastisch vindt, maar ik denk dat onderschat wordt hoe groot de groep “laggards” is. Die laggards vinden de papieren gids wel best en hoeven helemaal niet zo nodig alles digitaal te doen. Full focus om digitaal gaat voor Lonely Planet dan toch pijn doen (aangezien ik denk dat de laggards verruit het grootste deel van het klantenbestand is).