Het probleem zit ´em in de uitvoering
Van de week las ik een mooie quote in Management Team:

Amerikanen worden dikker en dikker, en lezen meer een meer dieetboeken. Het probleem is niet snappen hoe het dieet werkt, het probleem is de uitvoering.  

(De quote is afkomstig van Marshall Goldsmith, een autoriteit op het gebied van leiderschapsontwikkeling en veelgevaagd managementcoach).

Wat heb je aan uitvoering in de verkeerde richting?
Volgens Goldsmith is het probleem dus niet dat we niet weten wat we moeten doen, maar de uitvoering van hetgeen we moeten doen. Aan de andere kant: je hebt helemaal niks aan ¨perfecte uitvoering¨ als je niet weet welke kant je op moet.

Liever een brilant idee? Of een brilante uitvoering?
Daarom de vraag van vandaag:

Heb je liever een brilant idee met matige uitvoering? Of liever een matig idee met brilante uitvoering?

Lastige vraag. Ik ben er zelf nog niet uit, dus ik hoor graag jouw visie in de comments!

Begin met 2010 één simpel voornemen: lees het boek “de zeven eigenschappen voor succes in leven” van Stephen R. Covey.

Orde van de dag
Het laatste restje champagne weggespoeld, overgebleven oliebollen in de vuilnisbak en vanochtend weer gewoon aangesloten bij de file op weg naar je werk. Het is de eerste werkdag van 2010, en we gaan weer gewoon over tot de orde van de dag… Of toch niet?

Van goede voornemens naar echte verandering
“Wensen (en dus goede voornemens) zijn een voorteken van wat je gaat realiseren” schreef ik in mijn laatste blogpost van 2009. Toch valt het in de praktijk niet mee om die goede voornemens om te zetten in duurzame actie.

Het boek van Stephen R. Covey geeft je handvatten voor die worsteling. Covey schreef al in de jaren tachtig de alom bekende managementboek “de zeven eigenschappen van effectief leiderschap“, maar er is nu ook een meer universele versie uitgegeven: “de zeven eigenschappen voor succes in je leven“. Deze laatste versie gaat dus niet alleen over situaties binnen het bedrijfsleven, maar meer over je leven in totaal (zowel werk als privé). Die helicopterview over werk & privé is precies wat het boek zo interessant maakt.

Het boek van Stephen R. Covey: de 7 eigenschappen samengevat
Hoe geef je op een constructieve, effectieve manier richting en inhoud aan je leven? Dat is de centrale vraag waarop de het boek de Zeven Eigenschappen van Stephen R. Covey antwoord op geeft. Covey giet zijn 7 eigenschappen in een soort ‘plan van aanpak’, gevisualiseerd in een gestructureerd ontwikkelingsmodel (bron):

De eerste grote stap die gemaakt moet worden is de stap van afhankelijkheid naar onafhankelijkheid. Hierbij begin je met je eigen agenda voor je leven te bepalen. Je bent je er van bewust dat je architect bent van je leven (eigenschap 1: wees proactief) en gaat dus aan de slag. Je gaat vaststellen wat je in het leven belangrijk vindt, waar je voor staat, wat je wil bereiken (eigenschap 2: begin met het einde voor ogen). Dat wetende ga je ook pro-actief en met de juiste prioriteitsstelling (timemanagement) aan de slag (eigenschap 3: belangrijke dingen eerst).

De tweede grote stap is die van onafhankelijkheid naar wederzijdse (zelfgekozen) afhankelijkheid. Je blijft weliswaar onafhankelijk, maar tegelijkertijd besef je dat je met anderen meer kunt bereiken dan in je eentje. Je weet wat je waard bent, maar je weet ook dat je de ander nodig hebt om ergens te komen. Dat bereik je door te denken in termen van winnen/winnen. Hierbij zoek je bij conflicten altijd naar oplossingen die recht doen aan alle partijen en waarbij geen verliezers zijn (eigenschap 4: denk win-win).

Je eerst concentreren op het begrijpen van de ander en dan pas energie stoppen in het begrepen worden  is eigenschap 5 (eerst begrijpen, dan begrepen worden). De derde, benodigde eigenschap om wederzijdse afhankelijkheid te bereiken is het synergetisch werken. Hieronder wordt verstaan dat je aanpak fundamenteel gebaseerd is op respect, samenwerking en vertrouwen (eigenschap 6: denk synergetisch).

De laatste, 7e eigenschap is het onderhoud. Door voldoende sport, rust, etc. houd je de conditie van je lichaam, geest, relaties en spiritualiteit op peil (eigenschap 7: hou de zaag scherp).

Van afhankelijkheid naar onafhankelijkheid:

• Eigenschap 1: Wees proactief: Realiseer je dat je zelf in staat bent om je leven vorm te geven.
• Eigenschap 2: Begin met het einde voor ogen: Denk na over waar je heen wilt met je leven. Ontwikkel een helder beeld van je bestemming.
• Eigenschap 3: Belangrijke zaken eerst: Zorg dat je de belangrijkste dingen niet de dupe laat worden van allerlei urgente, maar onbelangrijke dingen.

Van onafhankelijkheid naar wederzijdse afhankelijkheid:

• Eigenschap 4: Denk in termen van win-win: Wederzijdse afhankelijkheid, échte samenwerking, wordt geboren als je niet denkt in termen van concurrentie, maar van gezamenlijk winnen.
• Eigenschap 5: Probeer eerst te begrijpen, dan begrepen te worden: Als we elkaar werkelijk begrijpen, dan zullen we creatiever worden in het oplossen van gezamenlijke problemen.
• Eigenschap 6: Werk synergetisch: Waardeer de onderlinge verschillen die er zijn en gebruik ze om tot betere resultaten te komen dan je alleen zou kunnen bereiken.

Continue verbetering:

• Eigenschap 7: Hou de zaag scherp: Periodieke vernieuwing van lichaam en geest. Zorg voor voldoende ontspanning & geestelijke ontwikkeling.

Conclusie
Het boek van Covey is op een hele toegankelijke manier geschreven. Wat Covey beschrijft in zijn boek is gebaseerd op tientallen jaren wetenschappelijk onderzoek naar welke eigenschappen succesvolle en effectieve mensen bezitten. Zijn boek is het best verkochte managementboek ter wereld Covey is (ondanks zijn leeftijd) nog steeds de meest gevraagde managementspreker van dit moment. Een recensie op Managementboek.nl:

De zeven eigenschappen voor succes in je leven is een inspirerend en gemakkelijk geschreven boek. Het mooie eraan is dat het uitgaat van jezelf en je eigen identiteit als vertrekpunt neemt. Stephen Covey maakt je bewust van je eigen invloed, ook in omstandigheden waarin je dat in eerste instantie niet verwacht.

Ik zeg: begin met 2010 één simpel voornemen: lees het boek “de zeven eigenschappen voor succes in leven” van Stephen R. Covey. Op basis daarvan kun je nog meer dan genoeg andere voornemens maken die -doordat je het boek hebt gelezen- meer kans van slagen maken.

Ik sluit 2009 af met een vooruitblik naar 2010. Een jaar waarin jij hopelijk, net als ik, een hoop mooie & nieuwe dingen gaat doen.

Op het weblog Get Clients Now van Laura Babeliowsky kwam ik een mooi lijstje tegen met prikkelende vragen om van 2010 een topjaar te maken. De vragen uit het lijstje zijn vooral bedoeld voor zelfstandig ondernemers, maar een groot deel van de vragen heeft ook veel toegevoegde waarde als je in loondienst bent.

Het zijn vragen om je te prikkelen en ideeën te geven om je eigen plan voor 2010 te maken. Ik quote hieronder een aantal van mijn favoriete vragen:

1. Als je leven precies was zoals je het wilde, wat zou je dan doen?
   
2. Wat zijn de mensen met wie je het liefste werkt, die je het meest waarderen en het meest enthousiast waren over het werk dat je deed? (en op wie je je dus het meest gaat richten in het nieuwe jaar?)
   
3. Wat is in jouw leven of werk het grootste obstakel om zo succesvol te zijn als je graag zou willen (en wat kun je daar aan doen?)
   
4. Wat zou je het liefste voor je klanten willen betekenen en geeft je de meeste vervulling in je werk? (en wat betekent dat voor het werk dat je doet?)
   
5. Waar vragen je klanten regelmatig om, wat vinden ze lastig? (en waar liggen dus kansen om nieuwe producten en diensten te ontwikkelen?)
   
6. Welke werkzaamheden zuigen energie en leveren je niks op? (en ga je dus mee stoppen in 2010)?
   
7. Wat zou je heel heel blij maken als je dat voor elkaar zou krijgen in 2010?
   
8. Wat zijn de 20 doelen die je in 2010 wilt bereiken? (zo concreet mogelijk en alle levensterreinen omvattend. Betrek je liefdesleven, je hobby’s en je persoonlijke groei erbij, het schuurtje dat nog geverfd moet worden of dat je nog altijd die cursus mondharmonica wil doen)

Bekijk hier de volledige lijst met alle 13 vragen. En om nog even wat tegenwicht te bieden aan iedereen die denkt dat goede voornemens geen zin hebben:

Wensen zijn een voorteken van wat je gaat realiseren

Zo dan . Ik wens je een topjaar toe! Tot in 2010.

• openstaan voor reclame
• bereid zijn om te betalen voor content

Taakgerichtheid
Volgens mij is er voor beide punten een relatie met de “taakgerichtheid” van het medium. Ik heb geen echte defintie van het begrip taakgerichtheid, maar je kunt je voorstellen dat radio & tv weinig taakgericht zijn (passieve beleving) en dat search of apps voor je mobiele telefoon juist heel taakgericht zijn (je bent er zelf actief mee bezig / hebt de touwtjes in handen).

Geinspireerd op het boek The Back of the Napkin (Solving Problems and Selling Ideas with Pictures – nog niet gelezen) heb ik bovenstaand in een schema gezet op, jawel, een servetje:

Relatie tussen winst & taakgerichtheid
Ik zie ook wel een relatie tussen taakgerichtheid en (de kans op) winst maken. Volgens mij moet je op één van de uiteinden van het spectrum van taakgerichtheid zitten om op een efficiënte manier winst te kunnen maken.

Winst & taakgerichtheid in schema:

Bovenstaand schema verklaart ook waarom content sites (bv: online kranten) zo’n moeite hebben met het maken van winst. Ze zitten precies in het midden: mensen staan er onvoldoende open voor reclame (vanwege de relatief hoge taakgerichtheid) waardoor adverteerders niet veel willen betalen voor advertising. Tegelijkertijd is de taakgerichtheid ook weer niet zo hoog dat mensen bereid zijn om te betalen voor content / diensten zoals bij mobiele apps.

Aanvullingen?
Er vallen nog veel kanttekeningen te zetten bij bovenstaande gedachtegang. Als je aanvullingen hebt om de redenering sluitend te maken (of juist volledig onderuit te schoffelen) dan lees ik het graag hieronder in de comments!

I’m thinking of books as artifacts and souvenirs, as convenient and collectible packages for ideas that spread. I’m hoping that for a few hundred people, this boxed set will be an example of that (…) Books are souvenirs that hold ideas. Ideas are free. If no one knows about your idea, you fail. If your idea doesn’t spread, you fail. If your idea spreads but no one wants to own the souvenir edition, you fail.

Bereidheid om te betalen
Het gekke is dat mensen niet bereid zijn om te betalen voor toegang tot zijn weblog, maar wel voor de boeken die boeken die in grote lijnen dezelfde ideeën bevatten. De boeken (of limited edition sets) waar mensen dus wél voor betalen worden daarmee de (financieel) drijvende kracht achter het businessmodel van ideeënmachine Seth Godin.

In grote lijnen komt Seth Godin’s visie van “souvenir editions” overeen met de visie van Chris Anderson in zijn boek “Free“. Zowel in de visie van Anderson en Godin wordt er op een indirecte manier betaald voor hetgeen consumenten echt willen hebben. In het geval van Seth Godin willen consumenten ideeën & inspiratie (gratis via zijn blog), maar wordt er indirect betaald doordat een gedeelte van zijn blog-bezoekers ook zijn boeken (of andere souvenir editions) koopt.

Souvenir editions bij het geven van advies
Het principe van “souvenir editions” geldt niet alleen voor boeken, maar ook bijvoorbeeld voor het geven van advies. Ik ben nog weinig klanten tegen gekomen die bereid zijn om een paar duizend euro te betalen voor een goed gesprek waarin je je ideeën uiteen zet, maar als je dezelfde ideeën vervolgens opschrijft in een mooi adviesrapport kan het ineens wel.  Toch gek, maar dat is blijkbaar de kracht van “souvenir editions”.

Producten of diensten herverpakken om een souvenir edition te creeëren
Als je een product of dienst hebt waar mensen niet (of weinig) bereid zijn om voor te betalen moet je jezelf afvragen of je het niet op een andere manier kunt herverpakken. Ik denk dat je in veel gevallen met relatief weinig inspanning wel een souvenir edition kunt verzinnen waar mensen wél bereid zijn om voor te betalen. Je kunt gewoon blijven doen waar je goed in bent en wat je leuk vindt, maar dankzij de souvenir editions heb je ineens een (extra) financiële driver voor je businessmodel.

Jim’s starting point was to search for investment opportunities. He set out with the open mind of a moneymaker on pilgrimage to find the truth about market conditions. He is looking for profitable opportunities, businesses and countries to invest in and is not prepared to accept conventional wisdom, official or ideological distortions.

De reis van 3 jaar, 116 landen en meer dan 40.000 kilometer leverde Rogers de bijnaam “the Indiana Jones of finance” op. Het is een inspirerend verhaal over reizen en op een andere manier naar de wereld kijken dan je gewend bent. Jim Rogers:

I know that one can learn more about a country from speaking to the madam of a brothel or a black marketeer than from meeting a foreign minister.

Het lijkt me super leuk om ook een keer zo’n trip te maken en de reis te combineren met een verslag over economische omstandigheden. Wel een beetje internet gerelateerd natuurlijk, dus landen in Azië zoals Japan, stukken van China, Singapore, Taiwan lijken me the places te go.

Mhmhm… I’m on to something here .

Focus op de community, niet op techniek
Volgens mij is VNU met deze strategie wel slim bezig. Wat me bijvoorbeeld opvalt is dat alle drie de sites op hetzelfde platform/systeem lijken te draaien. Ook de layout is min of meer hetzelfde. Dat betekent dat VNU niet steeds opnieuw het wiel probeert uit te vinden (door te focussen op techniek), maar zich richt op de juiste zaken: nieuws bijeenbrengen en leden werven & activeren. Daardoor kan de organisatie lean & mean blijven. Directeur online media Quintin Schevernels zegt tegen Emerce:

Ik zie dit soort sites als speeltuinen, plekken om van te leren. Het afbreukrisico is niet groot. Er werkt een klein team van ons aan, maar nadat we de community hebben aangejaagd horen de meeste bijdragen van de leden te komen. Eerst moeten we zorgen dat er relevante content staat.

Schevernels beschrijft een slimme aanpak. VNU Media zorgt ervoor dat het platform eerst gevuld wordt met relevante content. Dat zorgt voor bezoekers/leden, en zorgt er ook voor dat die bezoekers iets hebben om over te praten. Naar mate de community groeit kan de aanjagende functie van VNU langzaam minder worden omdat de leden dan zelf voor nieuws en discussie zorgen.

Toekomst voor specialistische communities
Misschien vraag je je af of het wel zin heeft om nog meer zakelijke communities te lanceren, “iedereen zit toch al op Linkedin”?. Dat klopt, maar volgens mij is er toch ook een duidelijke behoefte aan specialistische communities waar je alleen vakgenoten ontmoet. Op internet heerst een cultuur van overvloed waar we met z’n allen in toenemende mate genoeg van krijgen. Juist dan is het fijn om een site te hebben die alleen hetgene wat voor jou als professional relevant is eruit filtert. Ik zie dus wel toekomst in meer specialistische zakelijke communities.

Geen duidelijk verdienmodel
Een zwak punt in de strategie van VNU Media is dat er nu nog geen duidelijk verdienmodel is voor de communities. De focus ligt nu op het opstarten van de verschillende communities, pas daarna wordt nagedacht over het onderliggende verdienmodel.  Ik ben erg benieuwd wat ze daar op gaan verzinnen.

SimpleCompany is zeker niet niet de goedkoopste, maar wel de meest transparante & eenvoudigste. Een gat in de markt.

Keuzestress
Als consument wordt je helemaal doodgegooid met “speciale aanbiedingen”, “extra keuzemogelijkheden” en “offers you can’t refuse”. Als je wordt getriggerd door zo’n aanbieding op TV en vervolgens online gaat kijken hoe die aanbieding in elkaar ziet wordt je helemaal moedeloos: er is zoveel keuze…

Oorspronkelijk bestaat in de economie het idee dat meer keus leidt tot meer vrijheid, en meer vrijheid tot meer welvaart. Een paar maanden geleden schreef ik over de paradox of choice, een betoog dat meer keuze niet lijdt tot meer welvaart, maar ons juist ontevreden maakt. Door een overdaad aan keuze ontstaan twee negatieve gevolgen:

• Teveel keuze verlamt ons: meer keuze maakt het niet makkelijk om de juiste optie te kiezen, maar juist moeilijker. Hoe meer keus er is, hoe groter de kans dat we niet kiezen.
• Teveel keuze maakt ons ontevreden: ook al heb je wél iets gekozen, toch dan nog zorgt de overdaad aan keus ervoor dat we minder tevreden zijn dan in een situatie met minder keus. Door alle keuzemogelijken wordt het gemakkelijker om je voor te stellen dat een andere keuze gemaakt had kunnen hebben die misschien beter was geweest.

Hyperconcurrentie
Eerder schreef ik op dit weblog over hyperconcurrentie: een zeer competatieve omgeving die zich o.a. kenmerkt door concurrentie op prijs en kwaliteit, korte levens- en designcycli, toename in innovatiesnelheid. Het gevolg van zo’n hypercompetatieve bedrijfstak is dat bedrijven in die sector steeds meer “gouden bergen” gaan beloven om te zorgen dat potentiële klanten hun product aanschaffen. De gouden bergen worden vervolgens zelden waargemaakt en de consument blijft teleurgesteld achter (of beter gezegd: hij voelt zich genaaid en heeft nog minder vertrouwen in alle reclames en aanbiedingen die hem voorgeschoteld worden).

Behoefte aan eenvoud
Door de gevolgen van keuzestress en hyperconcurrentie hebben consument dringend behoefte aan eenvoud. Niet eenvoud als marketingsausjes (zoals Philips doet met “sense & simplicity”), maar eenvoud als basis van je bedrijfsvoering.  Havard Business Review schreef afgelopen donderdag het volgende:

Simplicity is highly appealing in a world that is getting more and more complex — where consumers have too many choices, where technology is constantly evolving, and where the political and economic environment is unpredictable. In the midst of all this instability and change, people want to get back to basics. They want uncomplicated products, straightforward guidance, and things that work quickly and simply the first time, without lots of extra effort.

Tijd voor SimpleCompany?
Volgens mij is het tijd voor SimpleCompany: een bedrijf dat producten verkoopt die nu heel ingewikkeld gemaakt worden maar in de basis heel simpel zijn. Qua sectoren die geschikt zijn voor SimpleCompany denk ik aan hetzelfde lijstje als ik aanhaalde in mijn artikel over hyperconcurrentie:

• telecombranche,
• energiesector
• verzekeringswereld

Mobiele telefonie: Ik stel me bijvoorbeeld voor dat SimpleCompany maar één abonnement heeft voor mobiele telefonie. Geen startkosten, niet altijd afrekenen voor de eerste minuut, geen dal- & piektarieven maar gewoon betalen voor iedere seconde die je verbeld hebt. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? En SimpleCompany hoeft helemaal niet de goedkoopste te zijn, als het maar voor 100% duidelijk is hoe het product in elkaar zit en waar je precies voor betaalt. Ik denk dat er genoeg consumenten te vinden zijn te bereid zijn om extra te betalen voor die transparantie en simpelheid in de telecomsector.

Energie: Bij de enegiersector geldt iets soortgelijks: je wilt gewoon betalen voor de hoeveelheid gas & elektrischiteit die je afneemt. Wat je niet wilt is moeten nadenken over flex- of vaste tarieven, contracttermijnen en andere productfeatures die er in de basis helemaal niet toe doen. Desnoods betaal je wat extra wat extra, als maar precies duidelijk is wat je dan betaalt. Dat voorkomt dat je achteraf het gevoel krijgt dat je toch nog genaaid bent (zoals met al die andere aanbieders wel het geval is).

Niet de goedkoopste, wel de eenvoudigste: SimpleCompany.

Gebruik dit concept!
Feel free om met dit concept voor SimpleCompany aan de gang te gaan. Als je je eerste miljoen hebt verdient zou ik het waarderen als je een iets van een tonnetje naar me overmaakt. Mail me tzt even voor mijn bankgegevens.

• Hoe kan ik meer mensen bereiken?
• Hoe bereik ik de juiste mensen?
• Hoe zorg ik voor betere posities in Google?
• Hoe zorg ik voor een betere usability?
• Hoe kan ik betere meetpunten in mijn site instellen?
• Hoe verbeter ik mijn conversieratio?

Strategie versus tactiek
Allemaal goede vragen, maar wanneer je echt strategisch na wilt denken over online marketing zijn deze vragen niet goed genoeg. Wanneer je gaat zoeken naar antwoorden op bovestaande vragen kom je namelijk altijd uit op een tactische uitwerking. Dat is niet afdoende om echt ergens te komen met je online marketing. Je kunt namelijk de perfecte tactische uitwerking hebben, maar als je strategie verkeerd zit bereik je nog geen enkel noemenswaardig resultaat. Daarom moet je eerst strategisch nadenken voordat je overgaat tot de tactische uitwerking.

Asking the bigger question
Bij het strategisch nadenken over online marketing gaat het volgens Brian Eisenberg maar om één grotere vraag: what makes people buy?

Eisenberg:

Focus on this question and everything else falls into place. Understanding “What makes people buy?” requires more than a simple change in tactics; it requires a significant change in perspective. Your perspective dictates your strategy. Without the correct strategy, you can win all the battles and still lose the war. Without the correct strategy, you can get more leads, drive more traffic, rank high in the search engines and still fail to increase sales.

In twee artikelen gaat Eisenberg in op een aantal uitdagingen voor marketeers (zoals bv: “hoe bereik ik meer mensen?”) en stelt bij iedere uitdaging een aantal ‘grotere vragen’. Die grotere vragen zijn er allemaal op gericht om een antwoord te vinden op de vraag waarom mensen wel of niet een product of dienst van je kopen.

Lezen!

• Strategy Challenges for Effective Online Marketers, Part 1
• Strategy Challenges for Effective Online Marketers, Part 2

De kern van het  betoog van Eisenberg is dus dat je eerst de grotere / strategische vragen beantwoordt bij iedere uitdaging waar je voor staat op het gebied van online marketing . Pas daarna ga je over tot de tactische uitwerking. Succes!

Architect versus aannemer
Een architect is een ander type mens dan een aannemer toch? Die twee vind je dan ook zelden onder één dak bij hetzelfde bedrijf. Nee, in de bouwwereld heeft hebben een architect en een aannemer beide hun eigen specialiteit en daarom hun zijn eigen bureau. Heel logisch zou je zeggen. Maar daarom is het gek dat het met bouwen van een website heel anders gaat. Daar zitten de architect en aannemer wel onder één dak. En negen van de tien keer doen ze er nog een binnenhuis-architect bij ook (in de vorm van een designer).

Tijd voor zelfstandige architecten
Voor kleine opdrachtgevers werkt het model van alles onder één dak misschien prima. Maar ik denk dat grote opdrachtgevers steeds meer behoefte zullen hebben aan aparte disciplines die ook echt als aparte bedrijven opereren. Webbouwers zijn er genoeg, maar er zijn nog maar weinig zelfstandige web architectenbureau’s. Volgens mij is de markt er klaar voor dat er meer van die aparte architectenbureau’s komen. Het is nu tijd om er eentje te begiinnen!

Ps: Het wordt ook tijd dat opdrachtgevers wat professioneler worden. Lees deze hilarische post “If Architects Had to Work Like Web Designers“, dan begrijp je wat ik bedoel.