Voor de duidelijkheid: ik heb het dan niet over het lanceren van een Twitter-kloon, of een imitatie van Facebook ). Nee, ik heb het over het simpelweg laten meewegen van de impact van social media in de rangschikking van hun zoekresultaten. Op dit moment hebben links/vermeldingen in social media namelijk geen enkele invloed op de rangschikking van de zoekresultaten.

Ik snap daar helemaal niks van.

Delen van interessante content
Via Twitter / Facebook en tal van andere sociale platformen delen mensen interessante content met elkaar. Dat gebeurt vaak op een hele simpele manier: door het uitwisselen van links. Twitter is daarbij het meest duidelijke voorbeeld: als je een ergens een interessant artikel hebt gelezen plaats je de kop van dat artikel, vergezeld van een link, op Twitter:

Social media als gids naar interessante content
Doordat mensen elkaar wijzen op interessante content krijgt Twitter voor veel mensen een soort gidsfunctie. Interessante artikelen/fimpjes/nieuwsberichten komen vanzelf bovendrijven door een paar voorlopers, specialisten of nieuwjunks de weg wijzen voor de massa.

Ik denk dat die gidsfunctie steeds belangrijker wordt. Vooral omdat links van vanuit je sociale netwerk vaak veel beter zijn afgestemd op jouw specifieke interesse dan de (meer algemene) zoekresultaten van Google. Erwin Blom concludeerde vorige week:

De menselijke gids wint het van de computergids. Die laatste moet het nog steeds stellen zonder de context die mensen elkaar wel leveren. Als iemand die ik ken en waardeer ergens op wijst is dat voor mij van grotere waarde dan wat Google me op basis van een rekenmodel voorschotelt.

(Bovenstaande conclusie stond trouwens in een artikel met de heerlijk provocerende kop: “Google, ik heb er weinig aan“).

Als je meer wilt weten over “social media als gids-fenomeen”, lees dan vooral ook het artikel “het derde oog” van Sander Duivestein op Frankwatching.

Het belang van links voor Google
Maar hoe bepaalt Google dan welke content interessant is en welke niet? Zonder helemaal in te willen gaan op het vakgebied zoekmachine optimalisatie, even een klein stukje over het belang van links:

Door naar de hoeveelheid links (en andere factoren) te kijken maakt Google gebruik van “mensen” om waardevolle content te ontdekken. De redenering is simpel: naar mate meer mensen naar een bepaalde pagina linken, is de kans groter dat die bepaalde pagina waardevolle content bevat (anders zouden mensen er geen link naar toe plaatsen). Als een pagina meer links ontvangt, zal deze daarom hogere posities innemen bij Google.

Social media en links
Sociale media zijn voor Google een prachtige bron om uit te vissen welke pagina’s de moeite waard zijn. Iedere dag worden er op Twitter honderdduizenden links geplaatst naar artikelen, filmpjes of websites die mensen de moeite waard vinden om te delen.

Naar bovenstaande analogie: wanneer je bepaalde pagina meer “getweet” wordt, zal deze interessantere content bevatten dan een pagina die minder vaak getweet wordt. En daarom is Twitter dus een prachtige bron voor Google om de relevantie van hun zoekresultaten te verbeteren.

Waarom doet Google hier niks mee?
Wat mij verbaast is dat Google helemaal niks doet met hetgeen ik hier boven beschrijf. Links vanaf Twitter (en de meeste andere sociale platformen) helpen op geen enkele manier mee aan het beter ranken van pagina’s in zoekmachines, terwijl links vanaf normale websites dat wel doen.

Ik kan me niet voorstellen dat er technische beperkingen zijn. Voor een bedrijf als Google is de dynamiek van Twitter volgens mij heel eenvoudig te doorgronden. Op basis van allerlei ratio’s kun je zo uitvogelen wie een spammer is en wie als echt mens deel uit maakt van een community (en op basis daarvan bepalen of links waardevol zijn of niet).

Heb jij het antwoord?
Als we er vanuit gaan dat het niet ligt aan technische beperkingen, wie heeft er dan een antwoord op de vraag waarom Google niks doet met links vanuit social media?

Overname Teracent
Deze week werd bekend dat Google een interessant bedrijfje heeft gekocht. De overgenomen startup heet Teracent en heeft een technologie ontwikkeld die banners stukken effectiever maakt. Google zegt het volgende over deze technologie:

Teracent’s technology can pick and choose from literally thousands of creative elements of a display ad in real-time — tweaking images, products, messages or colors. These elements can be optimized depending on factors like geographic location, language, the content of the website, the time of day or the past performance of different ads.

Realtime optimalisatie op basis van elementen & profielen
De advertenties worden dus opgebouwd uit verschillende elementen (teksten, afbeelden, kleuren) die elementen worden realtime aangepast op basis van de behaalde resultaten. Het is niet alleen een kwestie van het vinden van de beste variant (zoals ook de technologie van Google Website Optimizer doet), maar de advertenties worden ook aangepast op profielinformatie (bijvoorbeeld vanuit Gmail(?) of andere bronnen). Stel dat een webwinkel als Bol.com van deze technologie gebruik maatk, dan krijgen vrouwen dus andere boeken dan mannen te zien in de banner. En als Google weet dat jij een vrouw bent van onder de 35, dan krijg je waarschijnlijk ook nog eens andere boeken voorgeschoteld dan vrouwen van boven die leeftijd. Met de technologie van Teracent kan Google banners dus relevanter maken.

Hogere relevantie = meer persuasive = meer resultaat
De tijd van één bannerset gebruiken om miljoenen mensen met precies dezelfde boodschap te bereiken lijkt hiermee dus voorgoed voorbij. Een goede zaak, want meer relevantie maakt de banners “meer persuasive”. De banners houden op een slimme manier rekening met de behoefte van de consument (op basis van profiel, en resultaten uit het verleden), maar zorgen ook voor meer resultaat bij de adverteerder. Het vinden van die balans tussen het de behoefte van het bedrijf (adverteerder) en de behoefte van de consument is de essentie van Persuasive Design. Omdat ik een groot voorstander ben van Persuasive Design (zie: de noodzaak van Persuasive Design) denk ik dat Google goed bezig is met deze overname.

Tot nu toe ligt de focus bij banner advertising altijd op het resultaat van de adverteerder (koop nu! bestel snel!), vandaar dat consument banners steeds meer negeert. Hopelijk kan de nieuwe technologie van Google daar iets van verandering in brengen. Het wordt ook langzamerhand wel eens tijd, want in de afgelopen 15 jaar is er erg weinig veranderd op het gebied van banners. Het geautomatiseerd toepassen van de principes van Persuasive Design is in mijn ogen de eerste stap naar een ingrijpende verandering.

Changing the game
Google is altijd goed geweest om “de regels van het spel” te veranderen. Of het nu gaat om zoektechnologie of nieuwe advertentiemodellen. De kans is groot dat ze ook de regels van het spel voor display advertising (adverteren met banners dus gaan veranderen. Naast het verbeteren van de kwaliteit van banners met de nieuwe technologie van Teracent  heeft Google nog een troef achter de hand om de regels van het spel te veranderen: advertentiesysteem Doubleclick Ad Exchange. Dit systeem is een soort marktplaats voor het in- en verkopen van banners. De combinatie van Doubleclick Ad Exchange en de technologie van Teracent gaat de bannerwereld volgens mij echt op zijn kop zetten: de kwaliteit van banners gaat verbeteren (geautomatiseerd & realitime), en het inkoopmodel gaat op de schop. Twee fundamenten van het advertentiemodel worden dus verregaand aangepast.  

Google will change the game again.

Readwriteweb heeft een aantal van de meest interessante quotes van Eric Schmidt onder elkaar gezet. Ik haal er even drie dingen uit die ik zelf het meest interessant vind:

“Distribution distinctions between TV, radio and the web will go away.”

Dankzij de steeds betere performance van breedband internet is er straks geen kwaliteitsverschil meer tussen TV, radio en internet. Eric Schmidt gelooft daarom dat we straks geen onderscheid meer zullen maken tussen de verschillende distributiekanalen om content te consumeren. Wordt interessant om te zien wat dat betekent voor het businessmodel van Google, o.a. met mobiel internet en Youtube).

“We can index real-time info now – but how do we rank it?  It’s because of the fundamental shift towards user-generated information that people will listen more to other people than to traditional sources. Learning how to rank that “is the great challenge of the age.”

De hoeveelheid informatie die we tot onze beschikking hebben explodeert (nog steeds), daardoor luisteren mensen steeds meer naar elkaar om te horen wat de moeite waard is. Google staat dus nu voor de uitdaging om een rankschikking aan te brengen in de eindeloze stroom van Twitter-berichten en soortgelijke diensten.

“Five years from now the internet will be dominated by Chinese-language content.”

Door die iPhone & iPhone Apps zat ik me ineens af te vragen wat de opkomst van mobiel internet (en mobiele apps) betekenen voor het businessmodel van Google op de lange termijn. Kunnen advertentievormen als Google Adwords & Google Adsense ook mobiel worden toegepast? Of gaat het uiteindelijke allemaal om betaalde applicaties voor mobiel?

Mobiel niet meer “search-driven”
Een van de belangrijkste veranderingen wanneer je gebruik gaat maken van internet op je mobiel is dat het stukken minder  ”search driven” is. Je zoekt veel minder, omdat voor bijna alles wat je wilt doen een apart programmatje beschikbaar is. Je gaat daardoor nog taakgerichter te werk. Denk er maar eens even over na:

• Vraag: wanneer ga je zoeken?
• Antwoord: als je niet weet waar je iets kunt vinden.

We weten voor steeds meer dingen al wel waar je het kunt vinden. Je gaat dan niet meer zoeken bij Google, maar rechtstreeks naar de plek waar je verwacht die antwoorden te kunnen vinden:

• Nieuw huis? Funda
• Nieuwe baan? Monsterboard
• Tweedehands bank? Marktplaats
• Iets te eten? Thuisbezorgd
• Laatste nieuws? Nu.nl
• Boeken? Bol.com

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Applicaties op je mobiel zullen deze ontwikkeling alleen nog maar versterken. Dankzij de Apps wordt het immers nog makkelijker om rechtstreeks naar de “plek van antwoord te gaan”.

Google wil Apps in de browser
De browser krijgt door de applicaties een onderschikte rol. Dat is slecht nieuws voor Google, want het is immers de browser waar Google zijn advertenties (Adwords & Adsense) kwijt kan. Eind juli schreef ik een blogpost met de titel: “Apple’s App Store: Google gelooft er niet in“. Het is misschien niet zo zeer een kwestie van niet geloven als wel  ”niet blij mee zijn” (Apple heeft  met meer dan 65.000 apps en meer dan 1,5 miljard downloads het gelijk volgens mij wel aan haar zijde).

Volgens Google ligt de toekomst in programma’s die via een platform/toestel onafhankelijke browser draaien. Dat zorgt (volgens Google) voor een groter bereik  & lagere ontwikkelkosten voor de App Developers. En het grote voordeel voor Google is natuurlijk dat ze hun Adwords & Adsense advertenties kwijt kunnen in de browser (in tegenstelling tot bij de huidige Apps van Apple’s Appstore).

Wat betekenen mobiele applicaties voor het businessmodel van Google?
Stel dat het Google lukt om een verandering teweeg te brengen en alle Apps in de browser gaan draaien. Ik vraag me af of dat genoeg is om het businessmodel wat Google nu heeft ook toe te kunnen passen op mobiel.

• Eerder had ik al vast gesteld dat mobiel internet stukken minder “search driven” is. Dat betekent dat Google’s huidige cashcow (Adwords) niet veel te zoeken heeft op mobiel.
• Daarnaast ben je bij internet op je mobiel nog taakgerichter bezig dan wanneer je internet op je laptop of PC. Daardoor laat je je nog minder afleiden door advertenties rondom de content en dat zou betekenen dat ook Google Adsense weinig te zoeken heeft op mobiel.

Zou paid content (als in: betaalde apps) dan toch the way to go zijn? En kan Google de voorsprong van Apple’s App Store nog inhalen?

Over Adwords Comparison Ads
Comparsion Ads is een tool die bestaat uit het op een gemakkelijke manier vergelijken van aanbiedingen van verschillende aanbieders. Comparsion Ads is nu nog in testfase en daarom alleen gericht op het vergelijken van hypotheken (een categorie waar binnen search veel geld omgaat).  Wanneer je zoekt op het woord “hypotheek” krijg je de optie om aanvullende informatie in te vullen (inkomen, te lenen bedrag, looptijd etc.) om vervolgens een lijst te zien van hypotheken die passen bij jouw wensen. Het resultaat ziet er zo uit: screenshot Adwords Comparison Ads. Met deze tool ondersteunt Google adverteerders dus om nog gerichter invloed uit te oefenen op het proces wat consumenten doorlopen voordat ze overgaan tot een aankoop.

Het klassieke aankoopproces
Voordat consumenten overgaan tot een aankoop doorlopen zij verschillende fases. Deze fases lopen uiteen van het vaststellen van een behoefte tot de daadwerkelijke aankoop en de evaluatie van die aankoop. In een schema ziet dat er als volgt uit:

Verschillend adverteren in verschillende fases
Om op een effectieve manier marketing te bedrijven moet je op bij iedere fase op een andere manier adverteren. Dat doe je door je kanaalkeuze (passieve media als TV of radio zijn misschien beter geschikt om een behoefte op te wekken dan een actief medium als internet), maar ook binnen het kanaal zelf. Google heeft dat goed begrepen en ontwikkelt in rap tempo advertentievormen die aansluiten bij iedere fase van het aankoopproces:

• Need regcognition: adverteren op Youtube en banners op het inhoudsnetwerk.
• Information search: de cashcow waar het allemaal mee begonnen is, Google Adwords.
• Evaluation of alternatives: het nieuwe product Comparison Ads.
• Purchase decision: Google Checkout (hoewel dat product wel een kwakkelend bestaan leidt).
• Purchase evaluation: nog geen advertentieproduct (is voor Google ook niet echt nodig lijkt me).

Het nieuwe product van Google vult de leegte bij “evaluation of alternatives” dus mooi op.

Slim, maar ook een beetje eng
Dat Google nu Adwords Comparison Ads heeft gelanceerd is natuurlijk zonder meer slim. Het biedt toegevoegde waarde voor zowel adverteerders als consumenten. Deze win-win situatie is ook de basis onder het succes van Google Adwords (je verbindt zoekende consumenten met (alleen) relevante adverteerders). Tegelijkertijd is het ook een beetje eng. Weblog Hyped vraagt zich terecht af wat Adwords Comparison Ads gaat betekenen voor de vergelijkingssites. Deze sites worden misschien wel volledig buitenspel gezet.

Google trekt met Adwords Comparsion Ads nog meer macht naar zich toe: als adverteerder (en consument) kun je haast niet meer om Google heen om je producten aan de man te brengen (of om producten te vinden). En zo’n monopolypositie is altijd een beetje eng…

Google gaat zich in de eerste helft van 2010, met Google Editions, prominent melden op de stijgende markt voor e-books. De Internetreus gaat hiermee de strijd aan met marktleider op het gebied van e-books, Amazon.com. (Jeroen.com)

Interessante ontwikkeling omdat Amazon met hun ebook reader Kindle al een geruime tijd aan het beuken is om marktleider te worden in dit segment (wat ik bedoel met “beuken”? Bekijk de homepage van Amazon, één en al Kindle). Daarom is het goed dat er nog een grote speler zoals Google zich meldt aan het front. Hoewel Google eigenlijk ook geen ideale partij is om deze strijd te winnen, want ze hebben al zoveel marktleiderschap op andere gebieden. Toch is het interessant om eens te kijken wie de beste uitgangspositie heeft om de groeiende markt van ebooks te gaan veroveren.

- lang artikel alert –

Wat doet Google Editions anders dan Amazon?
Het belangrijkste verschil is toch wel dat Google Editons een “open standaard” gaat gebruiken. Dat betekent dat de ebooks van Google te lezen zullen zijn op alle populaire ebook readers. In tegenstelling tot Amazon: de Kindle is een gesloten standaard. Je kunt de digitale boeken die je bij Amazon koopt alleen lezen op de ebook reader van Amazon (de Kindle dus). Interessant is verder dat Editions “browser based” zal zijn. Je hoeft niet persé een ebook reader te hebben, maar je kunt de digitale boeken ook gewoon in je browser openen. Op zich mooi, maar mijn eerste gedachte daarbij is dat die move vooral bedoeld is om Google in staat te stellen advertenties (adwords/adsense) bij de boeken te plaatsen…

Businessmodel Google Editions
Toch is het niet waarschijnlijk dat Google kleine tekstadvertenties in de ebooks gaat plaatsen. Het businessmodel is gebaseerd op de commisie die het bedrijf ontvangt bij de verkoop van ieder boek.  De inkomsten worden gedeeld tussen Google, de uitgever/auteur en partners (retailers als b.v. Bol.com) die gebruik maken van de database van Google Editions:

Google executives confirmed that it plans take 37% of the money made through direct sales on its own website, while if Editions is used to power other retailer’s online shops then they would split 55% of the price. In both cases, the remainder would go to the book’s publishers (Guardian).

Ik heb eigenlijk geen idee hoe deze percentages zich verhouden tot de traditonele boekenmarkt. Gaan de uitgevers (of vooral de schrijvers) er op vooruit? Of worden ze nog verder uitgeknepen? Ik kan me wel voorstellen dat de ebook markt voor schrijvers gunstig is. Ze zijn minder afhankelijk van uitgevers en kunnen hun boeken via Amazon of Google Editons met één tussenschakel minder aan de consument aanbieden.

Geld inzetten op Google Editions of Amazon?
De vraag is nu wie deze titanenstrijd gaat winnen. Amazon heeft een goede uitgangspositie omdat ze natuurlijk al een enorm platform hebben met Amazon.com. Maar misschien is Amazon dit keer wel te hebberig. De Kindle is een gesloten systeem en het lijkt erop dat Amazon nu snel de hele (nog kleine) markt wil veroveren om de markt hun gesloten systeem op te leggen. Google lijkt daar met Editions wel een stokje voor te kunnen gaan steken aangezien Editions werkt met een open standaard. Bovendien heeft Google al een enorme database van ebooks; het bedrijf is al sinds 2002 bezig met het digitaliseren van boeken.

De markt is nog te klein om een echte voorspelling te doen. Er is nog zo weinig bekend over waar de consument de voorkeur aangeeft dat het allemaal koffiedik kijken is. Wat Google en Amazon doen is niet strijden om marktaandeel, maar strijden om potentieel marktaandeel. Beide bedrijven geloven er blijkbaar heilig in dat het ebook de wereld gaat veroveren. Maar of de consument daarin in mee gaat zal nog moeten blijken. Het zou best nog jaren kunnen duren voordat er een beetje serieus geld wordt verdiend met ebooks. Laten we dan nog eens kijken wie er écht het beste voor staat op dat moment.

Voorzichtige toenadering
De film- en televisieproducten waren eerst Youtube’s grootste vijand omdat zij niet tolereerden dat op de site illegale fragmenten van films en televisieseries werden getoond. Toch beginnen ze nu langzaam toenadering naar elkaar te zoeken. Beide partijen kunnen ook haast niet anders, want ze hebben elkaar nodig (profesionele content verus het platform met miljoenenpubliek).

Slim systeem voor copyright herkenning
De toenadering is flink versneld doordat Youtube ook wel inzag dat de inbreuk op het copyright van de grote productenten niet eeuwig door kon gaan. Daarom hebben ze geheel des Google’s een ultraslim systeem gemaakt wat kan herkennen of een filmpje illegaal is of niet. Waar vrijwel ieder ander mediabedrijf een team van mensen handmatig zou laten speuren naar copyright issues (onbegonnen werk) heeft Google hele proces geautomatiseerd. NRC beschrijft hoe ze dat doen:

Met automatische beeldherkenning wordt (bijna beeld voor beeld) een video die een gebruiker op YouTube wil plaatsen vergeleken met referentiekopieën van de makers. Probeert een gebruiker een auteursrechtelijk beschermde video te plaatsen, dan krijgt de ‘contentpartner’ bericht van YouTube. Wat moet er gebeuren met de clip: verwijderen, slechts meten hoeveel de video wordt bekeken of te gelde maken? In het laatste geval plaatst YouTube reclame op de pagina waarop bezoekers de beelden bekijken. Google en de producent delen de advertentie-inkomsten.

Copyright probleem opgelost én geld verdienen
Het systeem is dus dubbel slim: Youtube lost het copyright probleem op, en heeft ook meteen een manier gecreeërd waarmee geld verdient kan worden. Niet alleen Google verdient geld, maar de producenten dus ook. Vooral dat laatste heeft gezorgd voor een enorme ommezwaai in hoe de producten denken over Youtube:

De mediawereld lijkt YouTube niet langer te zien als een verderfelijke poel van illegale video’s. Tegenwoordig dringt het besef door dat je de video’s ook kunt identificerenen kunt zorgen dat je er zelf aan verdient. YouTube lijkt nu eerder te worden beschouwd als een kans dan als een bedreiging.

Wie had dat ooit gedacht? Ik in ieder geval niet. Opnieuw zeer slim gespeeld van Google. Ik blijf me er over verbazen dat ze ondanks hun grootte en marktleiderschap toch de innovatiekracht weten te behouden van een jong mediabedrijfje wat de hele wereld nog moet veroveren. Knap gedaan.

Uit de eerste ervaringen blijkt Google Wave een hele mooie tool, maar nog niet zo heel eenvoudig om te gebruiken. Zo zijn er meer invloedrijke online denkers zoals Steve Rubel & Robert Scoble die hun kanttekeningen hebben. Steve Rubel:

I have had a Google Wave sandbox account since late July. It’s slick to be sure. However, what I keep asking myself is this: what problem does it solve? In many ways it’s overly complex. In fact it’s too complex for the era of the Attention Crash where all of us, especially knowledge workers, are crying for simplicity.

En Robert Scoble:

I just got my Google Wave invite. (…) this service is way overhyped and as people start to use it they will realize it brings the worst of email and IM together: unproductivity. See, the first thing you notice is that you can see people chatting live in Google Wave. That’s really cool if you are working on something together, like a spreadsheet or a Word document. But it’s a productivity sink if you are trying to just communicate with other people. It also ignores the productivity gains that we’ve gotten from RSS feeds, Twitter, and FriendFeed.

Welke problemen lost Google Wave op?
Ik vind vooral de punten van Steve Rubel wel sterk. Wat lost het nu eigenlijk op? Het lijkt vooralsnog een combinatie te zijn van allerlei features die er al zijn, maar dan gecombineerd. Misschien is dat wel het grote voordeel (dat je niet meer heen en weer hoeft te switchen tussen allerlei accounts), maar ik vraag me af of de gemiddelde consument het geduld kan opbrengen om te leren om te gaan met de complexe interface. Rubel: “If three of the geekiest geeks I know are not over the moon about it, then how will anyone else be?”

Bij Gmail lukte het wel
Tegelijkertijd blijkt dat het grote publiek soms ook echt wel bereid is om zich een nieuwe interface eigen te maken. Toen Gmail gelanceerd werd was dat ook complex ten opzichte van bestaande emailprogramma’s. Je had toen immers ineens te maken met “conversation views” (alle gerelateerde berichten onder elkaar), berichten die je moest labelen en archiveren etc. Toch is Gmail is groot succes geworden. Volgens Rubel is dat vooral te danken aan het feit dat Gmail ook echt iets oploste: geen maximum mailbox limiet en een goede zoekfunctionaliteit.

De vraag is dus nu of Google Wave nieuwe oplossingen biedt voor het grote publiek waarvoor ze bereid zijn over te stappen en de complexe interface te leren. De oplossing die ik nu vooral zie is dat je een aantal dingen die je nu met verschillende tools doet allemaal kunt onderbrengen in Google Wave. Maar ik vraag me af of dat voldoende is om Google Wave zich te de echte killer tool te laten ontwikkelen. Misschien zit ik er wel faliekant naast. Future will tell…

Google is here to stay zou je zeggen. Maar zelfs bedrijven waarvan je het écht niet verwacht kunnen uiteindelijk ten onder gaan. Ook voor Google bestaat dat risico dus. Venture Capitalist Ouriel Ohayon maakte een interessante presentatie met als titel “Why Google could die“. Hij maakt in zijn analyse onderscheid tussen vier verschillende bedreigingen die de ondergang van Google zouden kunnen betekenen, met daarachter de waarschijnlijkheid, tijdslijn en impact:

Interessant om eens over na te denken hoe waarschijnlijk het is dat één van deze punten een serieuze bedreiging gaat vormen voor het voortbestaan van Google. Wat mezelf het meest verbaast is dat Google nog niet echt last lijkt het hebben van het vierde punt in bovenstaand scheme (inability to scale operational processes). Van 2 naar iets van 20.000 medewerkers in 10 jaar tijd is niet niks. Toch lijkt het ze aardig te lukken om die enorme groei in goede banen te leiden.

De hele presentatie bekijk je hier:

Integratie advertentiesysteem van DoubleClick
Al in 2007 heeft Google advertentiesysteem DoubleClick gekocht voor het ongelofelijke bedrag van 3,1 miljard dollar. In de afgelopen 2 jaar heeft Google er aan gewerkt om het systeem van DoubleClick om te bouwen tot een marktplaats die werkt op basis van vraag en aanbod. Een strategische move, want Google zag ook wel in de er een keer een tijd zou moeten komen dat de search-markt zou verzadigen. The Guardian hierover:

Google become a money-printing machine and now has nearly 70% of the paid-search market. This is nice for it in the short term, of course, but raises a strategic issue. What would the company do when the paid-search market was saturated? Where would the next growth area be? The answer, many think, lies in online display advertising – videos, text and interactive ads.

Met de lancering van de DoubleClick Ad Exchange betreedt Google dus deze nieuwe markt. Het slimme is ook nog eens dat het een ‘open systeem’ is. Andere advertentienetwerken (in Nederland bijvoorbeeld Webads) krijgen toegang tot het syteem en kunnen zo dus extra adverteerders werven naast hun reguliere methoden.

De belofte van DoubleClick Ad Exchange
Google belooft met hun nieuwe systeem drie dingen:

• Kopen en verkopen van banners wordt eenvoudiger
• Adverteren met banners zal meer resultaat op leveren & het resultaat is beter te meten
• De marktplaats voor banners wordt een open systeem waar ook andere advertentienetwerken toegang toe hebben

De markt voor adverteren met banners zal veranderen, maar hoe?
Dat Google’s marktplaats voor banners de markt grondig zal veranderen staat voor mij wel vast. De vraag is alleen hoe dat zal gebeuren. Daar is nu nog weinig van te zeggen, het ligt ook een beetje aan de visie van Google op display advertising. Zal de reporting vooral zijn afgestemd op branding doelstellingen, of ligt de focus net als bij Adwords meer voor directe response & ROI?  

Een paar voorspellingen uit de losse pols:

• Adverteren met banners wordt goedkoper (zoveel websites zitten met onverkochte advertentievoorraad zodat een systeem voor vraag & aanbod de prijs vrijwel zeker zal gaan drukken).
• Adverteren met banners wordt ook interessant voor adverteerders met kleine budgetten (adverterdeers met kleine budgetten zijn niet rendabel voor de huidige advertentienetwerken en worden daarom genegeerd. Met het systeem van Google gaan de kleine adverteerders om de netwerken heen).
• Google gaat (met een grote zak geld) op zoek naar systemen waarmee ze demografische gegevens van consumenten kunnen verzamelen (targetting op demografische gegevens is de enige manier om de ook grote adverteerders met brandingdoelstellingen te interesseren voor het DoubleClick Ad Exchange for banners systeem)

Ook een voorspelling? Laat ‘em achter in bij de reacties.