Posts Tagged: ecommerce


1
Oct 09

Blogstores, gek dat het ze niet van de grond komen

Blogstores zijn e-commerce sites gecombineerd met weblogs. Aan ieder product dat verkocht wordt zit als het ware een blogpost gekoppeld. Zo voorkom je dat de site de uitstraling krijgt van een saaie catalogisch en wordt je beter gevonden door zoekmachines (je hebt immers meer content).

Het concept van blogstores is niet bepaald nieuw. In 2005 werd er al over geschreven. Toch lijken de blogstores nog niet echt van de grond te komen (ik kom er nooit eentje tegen), terwijl in de basis wel een goed concept is. Strange… Heb er nu te weinig tijd voor, maar ik ga nog eens goed over na denken. Wordt vervolgd.


19
Aug 09

De psychologische oorlog in restaurants

In een restaurant wordt een psychologische oorlog uitgevochten. De gast wil zo lekker en goedkoop mogelijk eten terwijl de restauranthouder wil dat zijn gasten zoveel mogelijk geld uitgeven. Online is dat niet anders. Een bezoeker aan een website wil informatie over een product of dienst en wil het liefst zo weinig mogelijk betalen voor deze product of dienst (en de marketeer denkt alleen aan zijn omzet).

In dit artikel vind je 5 bevindingen uit de restaurant-business die je ook online toe kunt passen.

Lang artikel alert. 

Menu engineering
Het belangrijkste wapen in de strijd van de restauranthouder is de menukaart. De Amerikaan Gregg Rapp is “menu engineer”. Hij is gespecialiseerd in verleidingtactieken waardoor de restaurentbezoeker in feite meer betaalt dan hij eigenlijk van plan was (zie Time.com: “the menu magican“) . De tips van deze Gregg Rapp zijn vrijwel één op één door te vertalen naar de online marketingbusiness.

5 trucs uit de restaurant-business die ook online werken
Een overzicht van de belangrijkste verleidingstactieken van Greg Rapps:

  • Gebruik geen euro-teken: het is een simpele truc met wetenschappelijk bezwezen resultaat. Wanneer het euro teken wordt weggelaten gaan consumenten meer besteden. Bij een experiment (Cornell University) werden drie identieke menu’s opgesteld met verschillende prijsaanduidingen: met dollarteken, het getal en de munteenheid voluit geschreven en een derde kaart met enkel het cijfer dat de prijs weergeeft. De menu’s werden gebruikt in een restaurant en werden aan 201 klanten getoond. De conclusie van het onderzoek: de rekening was gemiddeld 5,55 dollar hoger bij klanten die een menukaart kregen zonder dollarverwijzing. Ken nog geen concretevoorbeelden, maar dit zou volgens mij online precies zo moeten werken!
     
  • Stop de prijs een beetje weg: je moet het potentië klanten niet te gemakkelijk maken om op prijs te vergelijken. In plaats van alle prijzen keurig op een rijtje te zetten kun je de prijs beter een beetje wegstoppen. Klanten focussen zich meer op de product(omschrijving) dan op de prijs wat resulteert in een hogere omzet. Deze tip staat haaks om tal van usability regels, maar hey: voor een wat extra omzet in moeilijke tijden mag je de regels best een beetje buigen vind ik.
     
  • Gebruik dure producten als afleidingsmanoeuvre: dure gerechten op een menu verhogen de omzet van een restaurant,  ook als niemand ze bestelt. Waarom? Omdat mensen meestal niet het duurste gerecht op het menu bestellen, maar wel het op een na duurste gerecht. Door een duur gericht op het menu te zetten kan een restauranthouder dus klanten verleiden om het op een na duurste gerecht te bestellen (waar uiteraard een interessante marge opzit :-) . Nog niet bewezen, maar als deze truc met overpriced producten werkt met in een restaurant zal het online ook toe te moeten passen zijn toch?
     
  • Zet de meest winstgevende producten rechts bovenaan: Als we een menukaart openslaan, gaan onze ogen meteen naar de bovenkant van de rechterpagina. Wanneer we online een pagina’s bekijken geldt hetzelfde. Producten rechts bovenin krijgen gegarandeerd de meeste aandacht. Plaats daar dus de producten met de meest interessante marge. 
     
  • Beschrijf de producten zo levendig mogelijk: een productomschrijving moet een klant verleiden. Dat geldt zowel voor een online retailer als voor een restaurant. Vergelijk een simpel “carpaccio” met ”dun gesneden ossenhaas op een bedje van sla met een basilicum dressing, pijnboompitten en parmezaanse kaas”. Drie keer raden waar je meer trek van krijgt en dus overgaat tot een bestelling.

NB: dit artikel is een repost van een artikel wat ik eerder schreeft voor Searchresult.


17
Aug 09

E-commerce wordt componenten-business

Vorige week had Emerce een interview met Durk Jan de Bruin, de oprichter van Startpagina. Tegenwoordig is hij actief met MijnWinkel, een dienst waarbij je voor een vast bedrag per maand een e-commerce site kunt runnen. In het interview stelt de Bruin dat e-commerce een compontenten-business wordt:

Webwinkels zijn (…) gehelen van componenten. Je hebt de componenten kassa, betaalproviders, statistieken, affiliateprogramma’s, zoekmachinemarketing, enzovoort. Ondernemers horen voor zichzelf te bepalen welke component hen het best past. Voldoen de prestaties niet? Dan wissel je de ene partij in voor de andere. Het is moeilijk voor webwinkeliers om zo te denken, maar ik denk dat de markt die kant op gaat.

Die ontwikkeling van compleet pakket naar componenten is op kleine schaal stiekum al wel langer gaande, maar ik had er nog nooit zo over nagedacht. Wel een interessante constatering dus. Ik vraag me alleen af of de voordelen die genoemd waorden (voldoet het niet? partij/component inwisselen) in de praktijk ook zo makkelijk gaan. Juist het koppelen van alle systemen is wat veel site-eigenaren de meeste hoofdbrekens kost.

Uiteindelijk zal de voorspelling dat e-commerce een componenten-business wordt wel gaan uitkomen. Maar pas als er sprake is van 100% standarisatie over hoe al die componenten op elkaar aansluiten zal die componenten gedachte echt volwasssen worden. En daar zijn we volgens mij nog lang niet.


31
Jul 09

Online marketing & bikinibabes? It's all about seduction…

Online marketing gaat over verleiding. Vind uit wat je doelgroep wil hebben en bied ze dat aan. De jongens van gadgetshop Swaxy.com hebben dat begrepen en zich goed verdiept in hun doelgroep. In plaats van de zoveelste standaard gadgetshop te lanceren hebben zij het net effe anders aangepakt: ze gebruiken babes in bikini om hun producten aan te prijzen. Of zoals ze het zelf zeggen: “beautiful hot girls, great cool gadgets and amazing prices”.

De filosofie van verleiden en het principe van “sex sells” hebben ze in alles doorgevoerd (ook in naam Swaxy trouwens, dat is street-slang voor de term “sweet & sexy”).

Watch & learn hoe de boys van Swaxy.com hun bezoekers verleiden:

 

En in plaats van saaie productfoto’s krijg je dus bij ieder product een bikinibabe-filmpje te zien. Als je een nieuwe MP3-speler wil kopen, dan ziet het er zo dus uit:


Plat, maar toch goed uitgevoerd
Toegegeven: platter dan dit ga je het niet krijgen :-) . Maar desondanks denk ik dat het (voor de Amerikaanse markt + specifieke doelgroep) erg goed zou kunnen werken. Swaxy heeft goed gekeken naar de markt en daarbinnen een niche-doelgroep gedefineerd. Daar is een wat aparte strategie uit komen rollen (een e-commerce site met bikinibabes), maar ze hebben het wel gewoon goed aangepakt. Sex sells…

Andere voorbeelden?
Ik ben eigenlijk wel benieuwd of er nog andere voorbeelden zijn van online bedrijven die dit principe toepassen, maar dan iets minder plat. Als je nog tips hebt, stuur me een mailtje of drop een linkje in de comments.


25
Jun 09

Apart fenomeen: online shops alleen voor leden

In het afgelopen jaar is er een fenomeen ontstaan wat ik in eerste instantie nog niet helemaal begreep: online shops die alleen toegankelijk zijn voor een select publiek. Normaal gesproken wil je zoveel mogelijk mensen je winkel in trekken, maar dat doen deze shops dus uitdrukkelijk niet. Je kunt alleen ‘kopen op uitnodiging’. Klinkt een beetje onlogisch, maar dat is het toch niet, ik leg verderop uit hoe dat dan zit.

In Nederland zijn de bekendste voorbeelden van dit soort shops ShopVIP.com (50.000 leden) en 42HRSClub (250.000 leden waarvan 80.000 in Nederland). Vandaag maakte Emerce bekend dat ondernemer Govert van Eerde start met Brandfield. In tegenstelling tot de meeste besloten online shops richt Brandfield zich niet op vrouwen maar op mannen. Producten die verkocht worden zijn “luxe life style-artikelen als bijvoorbeeld gadgets”.

Ik ken Govert nog uit de tijd dat de baas was van 24/7 Media waar ik jaren geleden ooit stage liep. Na 24/7 Media richtte hij TAPPS op (succesvol verkocht) en daarna was hij actief met Topclick.  Ben daarom erg benieuwd hoe dit zal lopen!

In het Emerce artikel licht van Eerde wel een tipje van de sluier hoe het concept van besloten shops werkt:

“Je hebt de zogenoemde end of life-products. De nieuwe iPhone is er, dat betekent dat er nog veel ‘oude modellen’ zijn. Leveranciers willen deze modellen in grote volumes tegen korting aanbieden, omdat het moeilijk is dat in het traditionele kanaal te doen.” Merken bieden niet graag top-producten aan voor weinig, dat kan afbreuk doen aan het merk. De besloten sites hebben een voordeel, ze komen niet voor in de zoekmachines. De aanbiedingen blijven achter gesloten deuren.”

Als je het zo leest kun je haast niet anders dan denken: ”levensvatbaar concept!”


19
Jun 09

Dat is nou nog eens een innovatieve e-commerce site!

Weinig websites zijn saaier dan e-commerce sites. Eerst kom je op de homepage, dan klik je op een productcategorie of aanbieding, dan krijg je een productpagina met plaatje & uitleg en daarnaast een grote “bestel nu” knop. Eigenlijk ben ik een groot voorstander van die saaiheid, want het werkt. Alleen: in online marketingland noemen we het dan niet saai, maar “undesign“.

Maar zoals altijd zijn er uitzonderingen. Een Japanse online kleding e-commerce website bewijst dat het ook heel anders kan. Kijk zelf maar. Eerlijk is eerlijk: ik snap geen hout van die hele site (laat staan dat ik er een order kan plaatsen), maar innovatief is het sowieso!

[en innovatief is iets heel anders dan succesvol, maar daar daar gaat het nou effe niet om. Dus: enjoy the inspiration!]