Posts Tagged: businessmodel


17
Sep 09

Business model guru Osterwalder "eats his own dogfood"

Mooi om te zien dat business model innovation guru Alexander Osterwalder zijn “eigen hondenvoer eet” bij produceren van zijn boek “business model generation“.

In plaats van het standaard proces bij het schrijven van een boek (maandelijk in je eentje zitten ploeteren en dan ineens het eindproduct lanceren), heeft hij het echt anders aangepakt. Net zo innovatief als de visie rondom zijn business model canvas eigenlijk, vandaar dus het “eating his own dogfood”.

Aanpak & onderscheidend vermogen
In de overvolle markt van business & management boeken is het moeilijk om jezelf te onderscheiden wanneer je  ’just another book’ uitbrengt. Daarom heeft Osterwalder besloten om het anders aan te pakken. En dat is hem goed gelukt. Belangrijkste wapenfeiten:

  • Een grote groep co-auteurs (470 man!) zijn bij het schrijfproces (hun aanvullingen en commmentaar zijn verwerkt in het uiteindelijke boek);
  • Productie- en distributie gerealiseerd zonder de hulp van een traditionele uitgeverij;
  • Visueel sterk eindproduct (anders dan anders business & management boeken).

Osterwalder zegt zelf  over dit proces met de grote groep co-auteurs en focus op het grafisch ontwerp:

What I realized during the project was that Business Model Generation is spearheading an entirely new generation of management books: designed, visual, co-created, approachable and applicable. We had to create entirely new systems and processes to actually produce such a book.

Design & co-creatie
Uiteindelijk zijn het design & co-creatie de belangrijkste factoren gebleken voor de kwaliteit van het boek.

Osterwalder over co-creatie:

We regularly shared content chunks in a very raw and unedited format with 470 co-authors. In addition we gave insights into our challenges and the design process. The feedback and comments led to a greater product. 

En over design:

I couldn’t imagine writing a text-only business book anymore. Impossible. It just wouldn’t make sense. Design and visualization is – in my opinion – indispensable to convey business concepts (…) Design thinking has become core to producing content rather than just an afterthought to make the book look good.

Interessant om te lezen hoe het hele proces rondom de productie van het boek is verlopen. Er wordt wel vaak gepraat over co-creatie en het maken van écht onderscheidende producten, maar het is maar zelden dat dat in de praktijk ook lukt. De strategie bedenken is één, maar ‘em dan ook daadwerkelijk uitvoeren is twee. Nog los van de inhoud heb ik respect voor het doorzettingsvermogen van Osterwalder en zijn team. Dat doorzettingsvermogen heeft er toe geleid dat het boek op deze manier en in deze vorm is gerealiseerd.

Business Model Generation lijkt me een zeer interessant boek
Het boek is nog niet ‘uit’, maar het kan haast niet anders dan dat het een zeer interessant boek is. Business Model Generation verschijnt op 26 september, je kunt het boek in de voorverkoop bestellen met 25% korting. En in case you were wondering: nee, ik krijg hier geen commisie of andere vergoeding voor :-) .

Wil je alvast een gratis voorproefje? Bekijk dan hier de preview van 72(!) pagina’s in PDF-vorm! Erg de moeite waard.


15
Sep 09

Verkoop van virtuele goederen, da's pas online business

Op dit weblog schrijf ik veel over online businessmodellen. In veel gevallen is zo’n online businessmodel helemaal niet zo ‘online’ als het lijkt. Veel vaker is het een door vertaling van een al bestaand model, waarbij online gebruikt wordt als extra distributiekanaal. Neem een bedrijf als Wehkamp. Ze doen het online hardstikke goed, maar gebruiken eigenlijk een businessmodel wat al heel lang bestaat (postorder). Internet heeft er alleen voor gezorgd dat ze een extra distributiekanaal kregen, maar verder is het niet echt een 100% online businessmodel.

Vituele goederen
Het wordt anders wanneer je online iets bedrijfsmatig doet wat je offline nooit zou kunnen. Dan heb je dus wel een 100% online businessmodel. Een voorbeeld van zoiets is het verkopen van “virtuele goederen”. In de westerse wereld is het nog niet heel groot, maar in Azie is het echt big business. Binnen sociale netwerken of massive rollplaying games (zoals World of Warcraft) wordt voor miljoenen euro’s aan virtuele producten gekocht. Hierbij moet je denken aan ding die varieren van virtuele bloemen en huisdieren tot munten, zwaarden en nieuwe kleding voor virtuele personages.  

Big business
Het mooie aan het businessmodel van virtuele goederen is het geen verschil maakt of je van een product één exemplaar verkoopt, of 100.000 (er zijn immers geen productiekosten na het eerste exemplaar). Dat maakt het als businessmodel superinteressant. Voor de gebruiker zijn de kosten per product laag, maar voor de bedrijven zijn de marges super hoog. En in Azie worden er enorme omzetten mee behaald, aldus Reuters:

From virtual clothes to e-pets, Asians spend an estimated $5 billion a year on virtual purchases via websites such as Qzone, Cyworld in South Korea and mobile-phone based network Gree in Japan

Beter businessmodel dan advertenties
Voor sociale netwerken is de verkoop van virtuele goederen een beter businessmodel dan de verkoop van advertenties. Hyped: “Grote Aziatische sociale netwerken zoals Qzone en Cyworld zijn voor hun omzet grotendeels afhankelijk van virtueel geld. Van de 1 miljard omzet die Qzone vorig jaar boekte, kwam slechts 13 procent uit advertenties op de site. Verreweg het grootste deel kwam uit de verkoop van virtueel geld voor echte dollars.”Vooral games geschikt voor verkoop virtuele goederen
Qzone en Cyworld doen het als sociale netwerken dus erg goed met de verkoop van virtuele goederen. Daarbij moet wel even worden aangetekend dat deze sites ontzagwekkend groot zijn. Qzone is bijna net zo groot als Facebook, dus logisch dat je dan aardig wat omzet kan scoren met virtual goods (wet van de grote getallen). Om succesvol te worden met de verkoop van virtuele goederen, ook wanneer je niet zo’n grote userbase hebt, moet je goed kijken naar de onderliggende mechanismen. Waarom kopen mensen die dingen nu eigenlijk?

 

Op basis van deze presentatie denk ik dat het uiteindelijk toch vooral de online games zijn die het echt serieus als businessmodel kunnen gebruiken. Later meer hier over!


24
Aug 09

Rehab is for quitters

rehab-is-for-quiters

Rehab is for quitters. Dat je het effe weet. Laterz!


21
Aug 09

"Betaal wat je wil"-model is een flop voor online

Deze week maakte gameproducent Eidos bekend dat ze hun voetbalspel Championship Manager voor 1 penny gaan aanbieden. Hun klanten mogen vervolgens zelf bepalen welk bedrag ze echt voor de game over hebben. Het klinkt leuk en innovatief, maar het is vooral een promotiemiddel om gratis publiciteit te genereren. Als serieus verdienmodel wordt het “betaal wat je wil”-model voor online een dikke flop.

Radiohead: “betaal wat je wil”-model vooral promotiemiddel
Het “betaal wat je wil”-model is niet nieuw: Radiohead deed het twee jaar geleden ook al met hun album Rainbows. Bright:

“Fans konden de cd downloaden van de website en mochten zelf de prijs bepalen. Meer dan de helft van deze ‘fans’ betaalde echter niets. Mensen die wel betaalden, telden gemiddeld 6 dollar neer.”

Ik vond vooral opvallend dat hoewel het album gratis te downloaden was, er uiteindelijk ook nog eens 1,75 miljoen ouderwetse CD’s zijn verkocht. De downloads volgens het “betaal wat je wil model” lijken daarmee eerder een promotiemiddel te zijn geweest dan een serieus nieuw verdienmodel.

Eidos volgt hetzelfde voorbeeld
Volgens mij volgt gamemaker Eidos met Championship Manager het voorbeeld van Radiohead. Ze creeeren nu een hoop gratis publiciteit om vervolgens het echte geld te verdienen met de verkoop van de ouderwetse schijfjes. Vooral ook omdat blijkt dat het “betaal wat je wil” principe iets tijdelijks is: vanaf half september moet je alweer gewoon weer de reguliere prijs van 30 pond betalen.

Waarom “betaal wat je wil” niet werkt online 
Via de reacties op Marketingfacts kwam ik op een onderzoek over dit verdienmodel dat gepubliceerd is in Journal of Marketing. De onderzoekers concluderen dat persoonlijke interactie tussen koper en verkoper een cruciale factor is bij het al dan niet slagen van het “betaal wat je wil”-model.

Bij anonieme transacties zoals die per defintie online plaatsvinden is het voor de koper erg gemakkelijk om zich op te stellen als ”free rider” en dus niks te betalen.

Het ontbreken van face to face contact is daarom de reden dat het “betaal wat je wil”-model online nooit zal kunnen functioneren als alternatief verdienmodel. Om er veel PR mee te scoren is het echter prima geschikt :-) .


13
Aug 09

Het businessmodel van Sellaband (maar dan heel cool!)

sellaband_businessmodel
Bovenstaand schema (klik voor groot formaat) beschrijft het businessmodel van Sellaband, maar dan heel cool! Niks geen lange ingewikkelde verhalen, maar alles uitgelegd in de vorm van 9 plaatjes corresponderend met het businessmodel canvas van Alex Osterwalder.

Sellaband
Via Sellaband kunnen artiesten een CD opnemen als er genoeg mensen zijn gevonden die in ze willen investeren (die mensen zijn de ‘believers’). In totaal moet er $ 50.000,– worden ingezameld en iedereeen kan voor $ 10,– één of meerdere aandelen kopen. Daarvoor krijgen zij een CD en ook een deel van de opbrengsten als de artiest uiteindelijk succesvol wordt.

Bij succes worden alle opbrengsten worden gedeeld tussen Sellaband, de “believers” en de artiest. Sellaband is trouwens een Nederlands initiatief (opgericht door Pim Betis & Johan Vosmeijer). Meer op Wikipedia.

Businessmodel canvas & Sellaband
Het plaatje hierboven legt dus het businessmodel van Sellaband uit in de vorm van een schema gebaseerd op het ‘businessmodel canvas’. Dat canvas zijn de 9 bouwstenen waar een goed businessmodel volgens Alex Osterwalder uit bestaat. Wat je in het schema ziet zijn:

  • Partners (o.a. Amazon, Gemeente Amsterdam, Bol.com)
  • Key activities & key resources (o.a. geld- & aandelen beheer, contractmanagment, productie & marketing)
  • Value Proposition (mooi samengevat in “fan funded music”)
  • Client Relation & distribution communication (community via hun eigen website & relaties via sellers zoals Amazon)
  • Clients (de investeerders (believers), muzikanten en muziekliefhebbers die de CD’s kopen)
  • Costs (o.a. marketing, distributie, productie, software)
  • Revenue (o.a. CD verkoop, sponsoring, rente)

Ik ben niet persé fan van het concept/model van Sellaband, maar ik moet zeggen dat de weergave in dit schema erg mooi gedaan is! 

Complexe zaken worden ineens heel begrijpelijk
Het mooie aan (goede) schema’s is dat ze complexe dingen ineens heel begrijpelijk kunnen maken. In dat kader is het volgende boek wel redelijk briljant: The Back of the Napkin: Solving Problems and Selling Ideas with Pictures. Een boek over hoe je complexe strategieën als een simple tekeningetje op een servetje of bierviltje krijgt. Sounds like a good book for me… Hebbu!


10
Aug 09

Het gouden concept & businessmodel van Werkspot

Van de week viel mijn oog op een onopvallend bericht op Emerce waarin werd vermeld dat de Telefoongids BV een belang van 50% heeft genomen in klusmarktplaats Werkspot. Dat belang vind ik verder niet zo interessant, maar ik werd vooral nieuwsgierig naar Werkspot, een website die ik nog helemaal niet kende. Werkspot blijkt een 100% Nederlands voorbeeld te zijn van een site met het ideale businessmodel van aggereren, selecteren en ordenen. Van strategie tot uitvoering zit Werkspot goed in elkaar, daarom hier een nadere beschouwing.

Wat is Werkspot?
Werkspot is een marktplaats (annex veilingwebsite) voor klussen in en rond het huis. De werking van de site is: is eenvoudig: opdrachtgevers plaatsen hun klus. Vervolgens brengen ingeschreven klusbedrijven en vakmannen hier een bieding op uit. Wanneer de klus is uitgevoerd geeft de opdrachtgever een cijfer aan de vakman.

De essentie van Werkspot is dat de site volledig vraaggedreven is. Dat is heel anders veel andere partijen die vraag & aanbod bij elkaar brengen. In Emerce zegt directeur Joost Gielen over het verschil met Marktplaats:

Marktplaats is meer aanbodgedreven. Dat is interessant voor producten, maar voor diensten?” Werkspot is vraaggedreven. De gebruiker kan een vraag plaatsen en krijgt hier verschillende biedingen op, vanuit verschillende invalshoeken. Bijvoorbeeld bij de vraag naar een dakkapel een voorstel van de timmerman of de aannemer.

Businessmodel & inkomsten Werkspot
Omdat Werkspot zo vraaggedreven is hoeft de particulier niets te betalen. De site drijft op inkomsten die ze ontvangen van de ingeschreven klusbedrijven en vakmannen: per maand betalen zij 17,95 voor hun lidmaatschap. Uit een artikel in de Telegraaf blijkt dat Werkspot inmiddels zo’n 5.000 bedrijven en ZZP-ers aan zich heeft weten te binden. Alleen al met die lidmaatschappen harkt Werkspot dus een miljoen aan inkomsten op jaarbasis binnen :-) .

Het is mij niet bekend of de klusbedrijven ook nog een percentage wanneer ze via de website een klus hebben gescoord. In het Telegraaf-artikel zegt directeur Gielen dat de verwachting is dat er dit jaar 70.000 klussen geplaatst gaan worden. Daar is een omzet mee gemoeid  van ongeveer 200 miljoen euro (voor de klusbedrijven). Wanneer Werkspot daar nog een bepaald percentage van zou ontvangen stijgen de inkomsten dus nog verder.

Gouden concept
Volgens mij is Werkspot hoe dan ook een echte ouderwetse cashcow. Via samenwerkingsverbanden met o.a. Jaap & recentelijk de Telefoongids laten ze het bereik verder groeien. Hoe meer particulieren de site weten te vinden, hoe meer klusbedrijven een lidmaatschap zullen afnemen.

En met die lidmaatschappen heeft Werkspot een bron van steady income waar ze dankzij hun businessmodel weinig voor hoeven te doen. Uit een artikel in het FD blijkt namelijk dat ze een bruto winstmarge van 50% hebben. You do the math… :-).

De boys van Freshheads (daar komen de oprichters vandaan) hebben gewoon goud in handen. Respect.


7
Aug 09

Businessmodel verzekeraar Inshared slaat aan

Het businessmodel van verzekeraar Inshared (Achmea) slaat aan. De verzekeraar die bedragen terugstort wanneer deze niet nodig bleken voor het uitkeren van schades of het runnen van het bedrijf krijgt dagelijks enkele tientallen nieuwe klanten. Afgelopen week is voor het eerst de overwinst uitgekeerd.

Businessmodel Inshared
De in januari geintroduceerde verzekeraar stort de “overwinst” terug aan haar verzekerden. Een deel van de pot is voor schade, een deel (20 procent) voor het runnen van het verzekeringsbedrijf. Wat overblijft (de “overwinst” dus), gaat terug naar de verzekerden.

Ewout Wolff legt uit waar de innovatie van Inshared verder in zit: Dus niet iedere verzekerde krijgt hetzelfde terug. Die beloningspunten krijg je voor :

  • Elk jaar dat je lid bent
  • Elk product dat je afneemt
  • De hoeveelheid premie die je betaalt
  • Hoeveel Preventieve of milieubesparende maatregelen je hebt genomen

Businessmodel Inshared slaat aan
Inshared geeft zijn klanten/leden dus controle over het eigen geld, beloont jaarlijks voor loyaliteit en voor behoedzaam omgaan met de verzekerde spullen. Volgens de oprichters slaat dat model aan: “Nu ons eerste half jaar erop zit, is bewezen dat ons uitgangspunt werkt. Onze klanten doen er alles aan om schade te voorkomen”, zegt mede-oprichter Felix Tenniglo. InShared is één van de drie autoverzekeraars die de grootste toename van het klantenbestand kunnen verwachten in 2009, aldus onderzoeksbureau GfK (pdf alert).

Knap gedaan
Internetverzekeraars zijn in de afgelopen tijd als paddestoelen uit de grond geschoten. Denk hierbij aan bijvoorbeeld aan Ditzo (Fortis), Allsecur (Allianz) en  iZio (Delta Loyd). Allemaal claimen ze echt iets anders te doen en te zijn dan de partijen die er al zijn, maar voor de gemiddelde consument is het allemaal één pot nat.

Achmea heeft met Inshared iets bijzonders gedaan.  Ze hebben iets verzonnen wat papier vernieuwend en onderscheidend was (dat gebeurt wel vaker), maar vervolgens in de uitvoering ook nog steeds vernieuwend en onderscheidend is (en dat gebeurt veel minder :-) . En niet alleen vernieuwend en onderscheidend is, maar door de consument ook als zodanig wordt ervaren. En dat heeft Inshared knap gedaan.


21
Jul 09

Slideshare Week #2: businessmodel innovation

Businessmodel Innovation
De tweede presentatie van Slideshare Week gaat over businessmodel innovation. De presentatie is van Alexander Osterwalder, guru op het gebied van het ontwikkelen van nieuwe businessmodellen.

Adapt or go extinct
De presentatie begint met de stelling dat bedrijven zich moeten aanpassen aan de veranderende wereld omdat ze anders simpelweg uitsterven. Zo’n verandering kan samengaan met het aanpassen van je businessmodel.

Business model canvas
Het meest interessante gedeelte van de presentatie begint bij slide 39 wanneer Osterwalder zijn “business model canvas” beschrijft . Dit zijn de 9 bouwstenen waar een goed businessmodel volgens hem uit bestaat. En passant haalt hij daarna ook nog even een aantal populaire theoriëen als the longtail, free, en the blue ocean strategy  onderuit. Je moet het maar durven…. Maar Osterwalder heeft volgens mij wel een punt. Goeie presentatie om nu te bekijken en later nog eens rustig over na te denken.

Meer Slideshare Week.


17
Jul 09

Nieuw businessmodel voor verzekeraars Univé-VGZ-IZA-Trias

Verzekeraars Univé-VGZ-IZA-Trias hebben een nieuwe inkomstenstroom aangeboord met bemiddelingsdienst “MijnGemak“. Deze bemiddelingsdienst regelt vakkundige hulp voor dingen die varieren van kinderoppas tot administratie en klussen in & om het huis. MijnGemak is alleen beschikbaar voor klanten van Univé, VGZ, IZA en Trias. Een interessant nieuw businessmodel voor de verzekeraars, maar of het echt een succes gaat worden is nog moeilijk te voorspellen.

Hoe MijnGemak werkt
Dit plaatje van de website maakt het in één keer duidelijk:

mijngemak_uitleg

 

Je belt, MijnGemak schakelt hulp in, dienstverlener voert de klus uit, jij betaalt aan MijnGemak. MijnGemak betaalt vervolgens de dienstverlener, iedereen blij.

Met weinig bombarie gelanceerd
MijnGemak is al een hele tijd geleden in de markt gezet. Ze hebben het initiatief zonder veel bombarie gelanceerd. Het enige wat ik er van mee heb gekregen is één enkele mailing (omdat ik toevallig zelf klant ben bij een van de verzekeraars). Verder heb ik er geen advertenties of aankondigingen van gezien. Opvallend, wat het is toch redelijk vernieuwend wat Univé-VGZ-IZA-Trias doen. Zeker in een low-interest markt als die van verzekeringen is het belangrijk om iets onderscheidends te hebben om nog een beetje bij consumenten tussen de oren te komen. MijnGemak is een uitstekende manier om dat onderscheidend vermogen te creëeren (nog even los van de inkomsten die je er mee kunt genereren).

Businessmodel
Interessant is vooral de MijnGemak niet alleen bemiddelt, maar ook de hele financiële afhandeling doet. Zodra ze een beetje volume gaan draaien kunnen ze de aangesloten dienstverleners vrij gemakkelijk onder druk om hun tarieven te verlagen. Zo wordt er eenvoudig marge gecreëerd en ontstaat er een heel nieuw inkomstenmodel voor de verzekeraars.

Gaat het een succes worden?
Het is op dit moment nog moeilijk om te voorspellen of MijnGemak een succes gaat worden:

  • Ik heb niet echt het idee dat het lanceren van deze dienst een speerpunt is in de strategie van de aangesloten verzekeraars. Sterker nog: het zou zomaar kunnen dat het initiatief in eerste instantie helemaal niet van Univé-VGZ-IZA-Trias kwam, maar dat ze zijn benaderd door een andere partij om de dienst op basis van ‘shared revenue’ uit te rollen. Dat maakt het wat gevaarlijk doordat ze dan misschien niet de “lange adem” hebben om MijnGemak echt goed in de markt te zetten.
  • Verder ontbreekt het vooral aan goede promotie. Aan de vraag zal volgens het niet liggen, en ook de website (eenvoudig!) zit goed in elkaar. Punt is alleen dat als niemand de dienst weet te vinden het natuurlijk ook geen succes zal gaan worden. Ik ben notebene klant van  Univé-VGZ-IZA-Trias (dus midden in de doelgroep) en heb slechts één keer een lullige mailing gehad! Ik zou zeggen: gas erop en knallen met die promotie!

9
Jul 09

Google zet in op de makelaarsmarkt

Google komt met een ‘nieuwe’ dienst: Google Real Estate (die stiekum ook al actief is in Nederland). De grote kansen voor Google liggen in landen waar het aanbod nog niet geconcentreerd is op één site (zoals in Nederland bij Funda). Opnieuw een mooi voorbeeld van het businessmodel van aggregatie: alleen aggregeren, selecteren, en orderen van informatie. 

Google Real Estate
Ze blijven maar door gaan die boys van Google. Email reinventedeconomische voorspellingen, besturingssystemen, en ga zo maar door. Alle innovaties zijn gericht op de missie “organize the world’s information and make it universally accessible and useful”. En nu gaat Google ook inzetten op de markt van de makelaars onder de naam “Google Real Estate“. Gebruikers kunnen huizen zoeken via Google Maps. Je gaat via Maps eerst naar het gebied of de plaats waar je een huis wil kopen en geeft dan kenmerken in zoals prijsrange en aantal slaap/badkamers. De resultaten worden vervolgens in de linkerkolom getoond en natuurlijk ook geplot op Google Maps. De dienst werkt trouwens ook met huurhuizen. 

Aanbod is de crux
Toen Google Real Estate werd aangekondigd op het Australische Google Blog leek het om iets nieuws te gaan waarbij Australië zou fungeren als pilot-land. Maar Google is stiekum als veel langer bezig met het ontsluiten van onroerend goed, ook in Nederland. Het aanbod in Nederland is vooralsnog niet heel erg groot. In het aanbod komen nu alleen nog maar huizen voor van buitenlandse aanbieders. Het lijkt erop dat de informatie over deze huizen afkomstig is uit Google Base (uitleg Google Base), wat betekent dat aanbieders zelf hun aanbod moeten uploaden. Daarmee heb je een beetje een kip-ei verhaal: aanbieders gaan pas hun aanbod in Google Base / Google Real Estate zetten als veel mensen er gebruik van maken, maar mensen gaan er pas gebruik van maken als het aanbod goed is.

Kansen liggen vooral in het buitenland
In Nederland is Funda nog steeds heer en meester. Dat val je niet zo maar even aan, dat zullen de boys van Jaap.nl inmiddels wel kunnen beamen. Funda zit zo in de ‘evoked set’ van de consument dat je als nieuwe aanbieder wel echt met revolutionaire dingen moet komen wil je in Nederland voet tussen de deur krijgen. De kansen liggen daarom vooral in het buitenland waar het aanbod van koop- en/of huurhuizen nog niet op zo’n geconcentreerde manier bijeen is gebracht. Amerika schijnt bijvoorbeeld geen echte eigen ‘Funda’ te hebben. In de comments op een artikel bij Emerce schrijft iemand: “In Amerika is er vrijwel geen samenhang tussen verkoop makelaars. Alleen maar concurrentie, waardoor je als huizenzoeker daar eindeloos makelaar websites moet afstruinen, of door je gewenste buurt moet rijden en noteren wie wat verkoopt”. In zo’n situatie kan Google dus nog echt toegevoegde waarde leveren en de markt pakken. Onder het mom van you have to buy the land when it’s cheap” zullen ze de dienst nu wel snel verder ontwikkelen en uitrollen. Wanneer ze in ieder land een aantal grote makelaars kunnen overtuigen van het uploaden van het aanbod in Google Base gaat die uitrol sneller dan je denkt.  

Aggregatie blijft het toverwoord
Eerder schreef ik al dat aggregatie het toverwoord is bij (echt) geld verdienen op internet. En dat dus weer precies wat Google Real Estate ook doet: het aggregeren, selecteren en ordenen vraag en aanbod. Bedrijven die aggregatie centraal hebben staan in hun businessmodel maken dingen zoals nieuws, informatie en vraag & aanbod op de een of andere manier transparant voor de bezoeker. En het aggregeren, selecteren en ordenen is ook het enige wat deze bedrijven doen. Daardoor blijven ze lean & mean en komt het geld met bakken binnen.