Zij schreven “[...] But it’s our page, we set the rules, it was ever thus.” Dat was de spreekwoordelijke shit tegen de ‘fan’…

Dus het is wel zaak om goed na te denken of het echt je eigen huiskamer is. Want als je gasten het meer als een gezamenlijke ruimte beschouwen, kan het de toon van de discussie kantelen.

In het artikel doet Robin verslag van een presentatie over hoe Tim Ferris (auteur van The 4 Hour Workweek) omgaat met online kritiek. Quote:

“Daarnaast moet je grenzen stellen aan wat je toe laat op je podium. Zijn podium is zijn blog en daar gebruikt hij het huiskamer-principe. Je bent als bezoeker in Ferris z’n huiskamer en zo hoor je je ook te gedragen. Je gaat niet met je voeten op tafel liggen of schreeuwen tegen mensen.

Hij gaat hard in op overtredingen van zijn huiskamer-principe vanwege de zogenoemde ‘broken window theory’. Kort gezegd biedt één gebroken ruit in een huis/straat snel een vrijbrief om ook andere ruiten in te gooien. Wanneer je eenmaal iemand toestaat om je regels te overtreden, zullen meer mensen volgen.”

Mooi principe, dat “huiskamer-idee”… Goede aanvulling op bovenstaande discussie.

@Bram: bedankt voor de link. Interessante aanvulling! Hoe groter de groep wordt, hoe diverser de groep en daardoor wordt de groep ook bijna automatisch minder hecht. Wat dat betreft kan ik me helemaal vinden in de conclusie “socializing doesn’t scale”.

@Arjen: wat is er aangepast aan de site van NOVA? Als ik nu rondkijk kun je helemaal nergens meer reageren, klopt dat? Dat zou ik wel een beetje jammer zijn, vind ik persoonlijk. Interactiviteit is nou net de kracht van internet.

@KrKr ik denk dat grote weblogs en nieuwssites zich eens zouden moeten verdiepen in de dynamiek van actieve fora. Je hebt daar vaak een zelf regulerend systeem waarbij actieve reageerders met zinnige bijdrages op een bepaald moment worden gepromoveerd naar moderator. Het enige probleem is dat fora vaak als hobby-projecten zijn begonnen waardoor mensen het niet echt vinden om onbetaald mee te helpen. Ik weet niet of commerciele projecten heel gemakkelijk vrijwillige moderators weten te vinden?

@all: ik kom weinig op Joop.nl, maar volgens mij is dat een site waarbij ze er goed in slagen het gebral te weren (ondaks diverse Geenstijl-acties). Daardoor blijven er nuttige reacties komen en kan er ook echt is van een community groeien.

@Victor, Bram, Arjen, Kristian: bedankt voor jullie comments hier! Ik ga er vanavond even inhoudelijk op reageren!

Het is inderdaad een combinatie van anonimiteit en aantal bezoekers (waardoor de blogger het niet meer kan bijhouden). De escalatie vind je niet alleen bij blogs, maar ook op internetfora en zelfs in online games als bijvoorbeeld World of Warcraft. Op drukke servers vind je veel meer irritante spelers dan op rustiger servers.

Bij fora kan je gebruik maken van moderators, maar die werken vooral goed bij kleine communities omdat ze inhoudelijk kunnen reageren/verantwoorden waarom ze een mod-actie hebben gedaan. Doen ze dat niet, door bijvoorbeeld tijdgebrek omdat het aantal gebruikers explosief is toegenomen, dan werkt dit negatieve reacties in de hand. Het ‘wij / zij’-gevoel wordt versterkt en dus komt er nog meer gebral…

Mooi stuk in Wired. Daar wordt de term ‘regulars’ gebruikt. Zolang iedereen elkaar kent, of eigenlijk herkent, is er niets aan de hand. Maar ga je dat stadium voorbij, dan slaat die anonimiteit weer toe.

Registratie kan een drempel zijn, maar op een gegeven moment kan het dan nog steeds misgaan. Tenzij je het aantal geregistreerde gebruikers beperkt. Dat houdt het exclusief en kan de gebruikers een echt community-gevoel geven.

Het sluit mooi aan bij een artikel uit Wired (http://bit.ly/akmQJ8), maar dan uit januari 2010, niet 2004:

“[...] socializing doesn’t scale. Once a group reaches a certain size, each participant starts to feel anonymous again, and the person they’re following — who once seemed proximal, like a friend — now seems larger than life and remote.”